Arkadaşlar yazacaklarımı belki bir çoğunuz yanlış bulabilir ama bence; karnında bebeğini taşıyan her kadın sırf bebeği için eşini, arkadaşını ya da ne bileyim akrabasını beklemeden yürüyüşe çıkabilir. Yeni taşındık, büyük şehir, yabancı yer, eve yakın market yok, koşu yolu yok, park yok o yok bu yok diye bahane üretmemelidir. Her anne bebeği için aynı zamanda kendisi için biraz cesaret biraz özgüven toplayıp çıkıp gezmeli.
Benimde eşim yoğun çalışıyor üstelik yürümeyi de hiç sevmez ben asla eşimi beni yürüyüşe çıkarması için zorlamıyorum. Gün geliyor çıkıyorum tek başıma dolaşıyorum. Kendinizi lütfen ama lütfen acizleştirmeyin. Kimseye kendinizi muhtaç hissetmeyin. Eşlerinize bu kadar bel bağlamayın. İnanın onlar sizi, sizin onları düşündüğünüz kadar düşünmüyorlar. Bebeğinizi de sizin kadar düşünmüyorlar. Kadın olarak güçlüyüz. Öyle olmasak Hz. Allah Doğumu bize vermezdi. Sizde doğumunuzu kolaylaştırmak için, bebeğinizin sağlığı için, ruh halinizin yüksek ve pozitif olması için lütfen evde öylece oturup Doğum yapacağınız günü beklemeyin. Çıkın yürüyüş yapın, temiz hava alın. Belki bir parkta yürüyüş yaparken arkadaş edinirsiniz. Fena mı olur.
Eşiniz mi izin vermiyor? O zaman doktorunuzla irtibata geçin durumu anlatın doktorunuz zaten yardımcı olacaktır, çaktırmadan yapılması gerekenleri eşinize anlatır yürüyüşün, pilatesin ve özellikle annenin moralinin çocuk üzerindeki etkilerinden bahseder.
lütfen ama lütfen arkadaşlar kendiniz ve bebeğiniz için biraz daha cesaretli olun.