Merhaba güzel anne adayları,
Birden çok sorunla baş ettiğimiz, 4 ay yattığım bir hamilelik geçirdim,sorunuz olursa ayrıca cevaplamaya çalışırım. 37+5 e kadar doğum tarihim belli olamamıştı. O gün gittiğimde artık 38+3 de kızıma kavuşabileceğimi söyledi. Normal doğum istemiştim ancak rahim ağzım geride,çatı şeklim kapalıya yakın, bebiş ise baş aşağı olduğu halde yüzü yukarda olduğundan riskliymiş. Ayrıca mevcut riskler de beklememizi engelliyordu (İsteğe bağlı sezaryene de sonsuz saygım var,☺️) Doğum için 24 mayıs sabahı hastanedeydik, ameliyathaneden o kadar korkuyordumki girmeden önce eşimle baş başa kalmak istedim ve eşime sarılıp çok ağladım. Doktorum gelene kadar korktum, sonra elimi tutunca rahatladım. Eşimin tel nosunu istedi, bebeğin ilk ağlayışını dinletmek için, beni çook sakinleştirdi. Bursadakilere şiddetle tavsiyemdir canım doktorum, kızımın göbek adını dahi onun kızının adı koyduk. 🥰Biraz sonra bana sorular sormaya başladı, cevaplarken ‘Şimdi uyuyacağım, beni oyalıyorsunuz di mi’ derken dalmışım. Birçok hatırlamadığım rüya gördüm, sonra bana seslendiklerini duydum, hüngür hüngür ağlayarak uyandım yine, kızım çok şükür çok iyiymiş🙏 Teknisyenin sesini duydum, ‘hocam iyi ki bayıltmışız, yoksa dayanamazmış ‘dedi😂. Ama bende ne ağlamak, yıktım ortalığı yıktım. Hele kızımın sağlıklı olduğunu, odada beni beklediğini duyunca daha da ağladım. Risklerden ötürü hemen odada yanıma çıkarılabileceğini bile hayal edememiştim çünkü. Doktorumun elini tuttum, bırakmadım adamcağızı( babasızlıktan babam yerine koydum sanırım) , zor kaçtı. 😂Sonra ben daha etrafı bile zor görüyorken yukarı çıkardılar. Tam ayılmadan çıkarmayın, rezil olurum diye tembihlemiştim halbuki. Kimi bulsam hem ağlıyorum ,hem sürekli soru soruyorum, elim sürekli havada tutacak el arıyorum😂 yukarda bu sefer kayınbabama sarmışım, bi de o elimi tuttu yazık baya bi süre. Hemşireye çok güzelsiniz dediğimi, vücut çatlağımın olmamasının formulünü, ( sonradan oldu) , ne kadar alakasız konu varsa anlattım durdum. Ayık olduğumu sanıyordum ama 2 dk öncesini unutuyordum. Sürekli’ kafam çok güzel ‘ diyormuşum, çok güzel bir histi Allah affetsin😂Bu arada sezaryen , ameliyathane , dikişler, genel anestezi vb , hiçbirinden korkmayın☺️ Hepsi rahat geçti, zorluğu korktuğum kadar olmadı.( migreniniz varsa mutlaka genel anestezi olun, aman diyim) Sonraaa kızımı gösterdiler, ben kendim gibi esmer ,saçlı mı saçlı bir kız beklerken kumral, az saçlı bi minnak görünce bi de o kafayla onun şaşkınlığına uğradım. Benim karnımdan mı çıktı demişim. İlk tepkimi asla böyle beklememiştim, çok daha duygusal bi sahne hayal etmiştim🙈 İnsan, doğan bebekleri görüyor da kendi karnında aylarca tam tamına böyle güzel bir insan bebeği taşıdığına inanamıyormuş, çok şaşkındım😮 Zaten videolarda ya ağlıyorum, ya kahkaha atıyorum , ya şaşırıyorum. Karnımda taşıdığım evladım koca bir bebekti ve yanıbaşımdaydı. Bir mucizeye şahit olduğumu hissettim, Rabbim sen tek büyük olansın dedim.🙏 Kızımı ilk kez görmüşüm gibi de olmadı. Sanki bütün ömrüm boyunca onunlaydım da sadece yüzünü şimdi görmüştüm, öyle tanıdık , öyle bilindikti. Ben hayatımda hiç aile görmemiş, çok kötü yıllar geçirmiş,hep bir yanı asi , arayış içinde ve eksik olan biri olarak, ilk kez o an kendimi tam hissettim. Yıllarca eşte,işte, ailemde, heryerde aradığım o his artık tamamlanmıştı. Korkuyla geçen hamilelik sürecim de çok geride kalmıştı. Ağladım , çok ağladım, çok çok ağladım. Yavruma sağsalim kavuşabildiğim için binlerce kez şükrettim🙏 Rabbim isteyen herkese bu duyguyu yaşatsın. Evladıyla koyun koyuna bir ömür nasip etsin. 🙏🙏