Nihayet bunu yazma sırası bana da geldi :) 17 Temmuz Çarşamba günü gittiğimiz kontrolde bebeğin suyunun az olduğunu söyledi doktorumuz. Yarın sabah gelin tekrar bakalım. %90 alabiliriz suni sancıyla hazırlıklı gelin demişti. Ben tabi o gün eve gidip 3 litre su içtim ama fayda etmedi tabiki.. neyse ertesi sabah gittik hastaneye yatışımız yapıldı 9 da suni sancı verilmeye başlandı. Açılma olmadı ilk başta.. saat 10 oldu 11 oldu 11.30 derken dayanacak gücüm kalmadı artık sezeryana alın diye yalvardım hemşirelere. O sırada doktorum geldi. Açılmamı kontrol etti açılma 9cm olmuş bebek geliyor sezeryana alamam dedi. Epidural istiyorum dedim yaptılar fakat etkisi oldumu çok bilemiyor çünkü zaten baya açılmıştı.. Vee doğum başladı. Dayanma gücü, ilahi kuvvet ne derseniz diyin ama dualarla bağırmalarımla.. 2. Ikınmadan sonra duyduk ciyak ciyak seslerini :) yanıma verdiler sonra minik kuzumu. Tarifsiz bir acı ve bir o kadar da tuhaf bir histi. Çıkarken rahmi biraz zedelediği için rahime de dikiş atıldı. Dikiş sırasında anestezi verildi ve bayılmışım zaten. Ayıldıktan sonra odaya getirdiler. Normal doğum oldu. Çok şükür sütümde geldi. Her şey bittikten sonra kokusunu alınca şükretmekten başka bir şey yapmıyorsun. Bambaşka bir duygu. Allahım isteyen herkese nasip etsin ve bir avazda doğurmayı nasip etsin. Yalan söylemeyeceğim suni sancı çok zor bir süreç ben acı eşiğimi yüksek bilirdim ona rağmen çok zorlandım. Zaten doğumun hiç bir türlüsü kolay değil. Ama bir şekilde sabrı veriyor allah.. Biraz uzun oldu ama sorularınız varsa sorabilirsiniz? Sonra artık happykids e geçeceğim :)