Kızlar burdaki dogum hikayelerini okudukça aceba bir gün bende yazar mıyım derdim kii o gün geldi çattı 🤗 biraz uzun olcak şimdiden hakkınızı helal edin 💕 gelelim ki 36. Haftamızdaki kontrole kadar herşey yolunda gidiyordu. 36. Haftada doktorum kızımın 34 haftalık göründüğünü kilosunun 2650 oldugunu 2 hafta geriden geldiğini söyledi. 37. Haftada tekrar gel bakalım kilo almış mı dedi e tabi ben o 1 haftada muz yedim kaşar yedim süt içtim(ki hamileliğim boyunca bunları hep yaptım hiç aksatmadan) ve kontrole gittim kilosu 2770di bu seferde gerilik 3 haftaya çıktı doktorum nst görmek istedi çektirdik sancılarım 90-100 seyrediyor ama ben hissetmiyorum sadece kasılmaları hissediyorum. Doktorum sancın çok gel çatı muayeneni yapalım doğumu başlatalım sancıların çok yüksek dedi tamam dedim. Çıktım çatala 1 deneme 2 deneme 3 deneme yok ben muayene olamıyorum kendimi kasıyorum. En son doktorum gel son kez deneyelim dedi 4. Denemede baktıkki çatı kemiğim dar normal doğum olmaz böyle dedi. Yatışını yapalım sezeryana alcam seni dedi onada tamam dedim.
Annemle birlikte indik yatış işlemlerini tamamladık eşimi aradım valizi ve puseti getir diye tamam dedi ben tamamdım artık doguracaktım kii müthiş Bi korku sardı beni başladım ağlamaya. Çünkü bende panik atak vardı yıllardır tedavisini oldum şimdi hayatımda ilk kez ameliyathaneye girecektim beni neler bekliyo bilmiyordum. Ağlaya ağlaya odama çıktım çok güzel süslenmişti odam doğum paketi satın almıştık. Beni nstye bağladılar tekrar kuaför geldi saç makyaj yapalım dedi yahu ne saçı ne makyajı kontrole gelmişim beni kesecekler daha saç diyo. Yok dedim istemem annem para veriyon sen ona yaptır dedi yok dedim bu muhabbet 2 dkka kdr sürdü ben kazanmıştım tabi yaptırmadım. 5 dkka sonra kuaförü çağırında az makyaj yapsın dedim ( kararlılık seviyem) 😁 geldi Bi rimel eyeliner allık bu kadar yaptırdım makyajımı. Eşim geldi valiz çanta herşey tamamdı benim ameliyathaneye inmemi bekliyorduk damar yolu açıldı üzerimi değiştirdiler ve o an geldi çattı. Bindim sedyeye annem eşim benimle birlikte geldi. Ağlaya ağlaya indim ameliyathaneye ve korku dolu anlar başladı 😏 doğum yapacağım hastanede halamın torunu ebeydi. Uzak akraba demeyin o an en büyük destekçim o oldu. Anestezi doktoru geldi tarif ettiği şekilde oturdum iğneyi yaptı ama hiç acı hissetmedim. 2 dakika kadar sonra belimden bacaklarıma Bi ısınma oldu daha sonra karıncalanma en sonada bacaklarımı hissetmedim. Sedyeye uzanmış haldeyken önümü kapattılar tabi benim nabzım 150lerde seyrediyor doktorum geldi o ara telefondan müzik açtı benimle sohbet etti ama benim nabız hala yüksekti işleme başlayınca hber vercem sana dedi tamam dedim. O ara başımda anestezi teknikeri ayberk var serumun içine Bi ilaç yaptı ben Bi anda sakinleştim durgunlaştım kalbim hızlı atıyor gibi hissediyordum ama çok durgundum bana ne yaptı aceba diye düşünürken cılız bir ses ıngaa dedi dünyanın en güzel sesiydi sanki 👶🏼 sonra inanılmaz bir mide bulantısı baş dönmesi bayılıyor gibi oldum söyledim midem bulanıyor başım dönüyor diye o ara ayberk hepsi normal dedi Bi ilaç daha yaptı seruma sonra minik kızımı getirdiler yanagıma koydular nasıl sıcak nasıl yumuşak tarif edemiyorum. Kızımı aldılar üzerini giydirip babasına vermişler annemde odaya çıkarmış. sonra ben çıktım eşim kapıda onu görünce gururla nasıl güzel dogurdum demiii dedim herkes güldü. Odamıza çıktık kızımı 5 dk kucakladı hemşire geldi solunumda hırıltı var Bi alalım dedi dünyam yıkıldı. Amaaaa 1 saat sonra getirdiler hiçbir sıkıntı yoktu. Bu arada 2580 gram 47 cm doğdu 😍 adı Lina ❤️ küvöze girmedi şu an yanımda yatıyor çok şükür 🙏🏻 bebeği geriden gelenlere ümit olsun 🤗