merhabalar, 38+6 mecburi sezaryen günümdü. şeker, kordon, çatı darlığı gibi önemli etkenler bu seçimi yaptırdı bize. 16 temmuz saat 09:34’te hayatımın geri kalanını adadığım yavrumu dünyaya getirdim. arkadaşlar, bu öyle edebiyata sığabilecek bir şey değilmiş, hiçbir tasvire gelmezmiş. cennet desen kokusu? rabbim nasıl bi sevap işlemişim ki bana böyle bir cenneti bahşetti dedim. boğazım düğüm düğüm hala. teknik anlamda 45 dk gibi bi sürede tam anlamıyla kavuştuk yavrum ile. odamıza birlikte çıktık, ben kızım ve babası. anestezi doktoru dikişler sırasında uyumamı isteyip istemediğimi sordu, hayır dedim her anını yaşamak istiyorum..💕 çok özel anlardı. çok dağıldım şu anda.. 32 yaşıma dek düğünüm de dahil bu kadar anlamlı gelmemişti hiçbir an.. rabbim isteyen herkese sağlıcakla tattırsın.. ilk gecem tabii ki zordu, ağrı kesicilerden ötürü çok canım yanmadı fakat kızım malumunuz meme istedi, sütüm geldi şükür emzirdim ama acemilikten midir bilmem hiç uyuyamadık ikimiz de :) neyse ki şükür şu anda altı kuru karnı tok ve uyuyor maşallah. bu akşam hastaneden çıktım. dikiş yerilerm acıyor. omuzlarım tutuldu. göğüs uçlarım yara olmaya başladı. yorgunum epey. uykusuzum ve belki daha bir sürü şey ama arkadaşlar inanın hiçbiri zerre kadar umrumda değil. bu kadar olumsuzluğun içinde gözlerinin açıp bana bir bakıyor o anda duran zamanda ömür boyu yaşamak istiyorum. uzun oldu farkındayım helal edin 🥰 hepinize şimdiden hayırlı doğumlar diliyorum. sadece anının tadını çıkarın 💕