Yazılanları aynen kopyalıyorum:
“Çocuğum çok şükür ele gelir kıvama geldiğine göre artık anlatabilirim. Hatta yayılırsa sevinirim. En azından başka bir anne benim yaşadıklarımı yaşamaz. Doğumu benim kendi doktorum oraya transfer olduğu için Özel Şişli Kolan Hastanesi'nde yaptım. YAPMAZ OLAYDIM.
Doktorumla hiç problem yok, hatta doğum gerçekleşene kadar her şey çok güzeldi. Barlas saglıklı bir şekilde doğdu, ben iyiyim, bebek iyi. İlk gece her şey normal. Yeni doğan bebeklerde önemli olan iki şey var: Beslenmesi ve kakası. Barlas ilk gece kakasını da yaptı, beslendi de.
Şekeri ölçülüyor, normal. Her şey normal, biz mutluyuz. İkinci günün sabahı çocuk doktoru bir kadın geldi. (Doktor ismi vermeyeceğim ama hastanenin duyulması yeterli.) Dedi ki çocukta üfürüm var. Biz tabi bu nedir bilmiyoruz.
Dediler ki hastanemizde bir profesör var, eko çekelim bakalım. İyi bakın dedik. Sonuca profesör baktı, bu çocukta daha bir günlük, normal bu, 15 gün sonra bir daha bakarız dedi. Sonra hastanenin yeni doğan yoğun bakım unitesinin başında bir tane doçent bir adam var. Olamayasıca..
Geldi dedi ki 'yoğun bakıma alıyoruz.' neden diye soruyoruz. Takip edeceklerini söylüyorlar. Oğlumun neyi var diyorum. Bir seyi yok diyorlar. Aldilar götürdüler çocuğumuzu. Saat bu sırada 16:30'du. Eşim hastanenin içinde bir seyler ogrenmek icin kosturuyor, ben odada ağlıyorum.
Bu sirada hemsirelerden sut sagma makinesi istiyoruz, bizimki aksilik ya çalışmadı, gece 23.30'da getirdiler. Sağolsunlar ' şu düğmeye basılınca açılıyor' deyip gittiler. Gece 3'te sütü vermek için nöbetçi hemsirenin yanina gittim.
Bu saate kadar bize tek bir sey soylenmiyor ama. Biz soruyoruz, bilmiyorum diyorlar. Yogun bakimin kapisina gidiyoruz, muhattap bulamiyoruz. 3te aglaya aglaya hemsireye bana cocugumu gosterin dedim. Yogun bakimi aradi, yine gostermediler.
Sütü verdik, cocuk bizden alinali neredeyse 12 saat olmuş. Neyle beslendigini soruyorum, mama mi verdiniz diyorum. Kesinlikle hastanede mama kullanilmadigini soyluyorlar, e o zaman cocugum bu saate kadar aç diyorum, suratima bakiyorlar
Zar zor sabahi ettik. Kadin dogum doktorum gelip beni muayene etti, taburcu olmama izin verdi, biz çocugumuzu alip gitmek istedigimizi soyledik. O saate kadar hala bir haber yok tabi. Hemen arkasindan hastanenin sikayet bolumunden biri geldi. Durumu anlattik,
Bize bir belge imzalattilar yogun bakimdan cikardigimiz icin. Biz de epikrizi vermelerini istedik. Epikrize gore ben gebelikte insulin kullanan diyabet hastasiymisim.! Barlas 24 saat fototerapi görmüş! Ki toplamda 15 saat kaldi o lanet yerde!
Cocugun ellerinin ustu, ayak bilekleri mosmor! Neymis efendim, cocukta enfeksiyon varmis! Epikrize itiraz ettik, siz ne sacmaliyorsunuz diye. Bu sefer düzeltip baska bir epikriz daha verdiler. Babam laboratuvar teknisyeni. Sonuclari ona gosterdik. Cocugun komada olmasi lazim dedi
Apar topar 3 gunluk bebeği Acıbadem'e goturduk. Doktora durumu anlattik. Tekrar kan alinip tekrar test yapildi. 3 GÜNLÜK ÇOCUĞUMDAN TÜPLERCE KAN ALINDI KANIRTA KANIRTA! Yeni dogum yapmis halimle ben hastanenin bekleme salonunda durmadan ağlıyorum.
Sonuclar cikti ve doktor dedi ki:'BU COCUKTA HİC BİR SEY YOK!' evet cok az enfeksiyon vardi kaninda ama onlarin epikrizde yazdiginin yuzde biri falan belki. Anne sutu korur, bir sey olmaz deyip gonderdiler bizi eve.
Şimdi soruyorum: Bankaci oldugum icin, yogun bakim ucretini bankanin odeyecegini bildiginiz icin, daha yeni dogmus bebege bunca zulüm yapmak reva midir? Bu kadar mi gozunuz döndü? Hayatim boyunca bunu herkese anlatacagim. İnsallah o para fitil fitil burnunuzdan gelir.“