Bugün rutin kontrol için hastaneye geldim 38+2 yim nst de bebeğimin hareketlerinde azalma görüldü hafif hafif kanamam vardı bikac gündür meğerse bebek eşten ayrılmaya başlamış okadar istememe rağmen normal doğum olması mecburi sezeryan için yatışm yapıldı komple uyuşuk istemedim kızımı o an görmek için 15.30 da ameliyat haneye alındım 15.41 de kızım kucagimdaydi dünyanın en güzel en tarifsiz duygusu bu olsa gerek onu kokldiktan sonra herşeyi unuttum sun evet sancılarım var tabiki an biliyorum geçecek kızımı her kucağıma alıp emzirdigimde acilrim diniyor rabbime şükürler olsun isteyen herkese tattirsin bu duyguyu