Ben de şükürler olsun ki aldım kucağıma kuzumu. Dilerim hepınız bu duyguyu tadarsınız . kelimelere dökulemeyecek kadar farkli. Çok duygusal çok zor bir süreç ama sonu öyle güzel ki. Neyse Hikayeme geçeyim :
Gece bi uyandım aniden benden bişiler akıyor hemen koştum banyoya anladım tabi su geliyor çünkü tutamiyorsun. Bekledim bekledim baya bi aktı biraz heyecan yaptım tabi. Bi yandan seviniyorum paşama kavusucam diye bi yandan korkuyorum beni neler bekliyor diye. Neyse eşimi uyandırdım beni öyle görünce sok oldu birden 😁 sakin olmaya çalıştık olabildiğince. Annemi uyandırdım çıktık evden. Ben doğumumu bulunduğum ildeki şehir hastanesinde yapmayı düşündüğüm için oraya gittik. Herşey iyi hoş derken tansiyonum ölçüldü 17/10 sizi üniversite hastanesine sevk etmmz lazm dediler. Resmen dumura uğradım. Kızlar ben takiplerimden ebelerden hekimlerden o kadar memnundum ki. Üniversite hastanesinde doğum yapacak olmak çok gerdi hiç bilmediğim gitmediğim bi yerdi.Ambulansla oraya gittik. Aldılar doğumhaneye. Lavman yapıldı önce. Alttan muayene falan 2 3 santimle başladık. Rahmi yumuşatmak için ilaç da verdiler. Ben iyiyim tabi. Ayakta gezdim sürekli. Bazen yattım kestirdim bile 🤭 saat öğlen iki uç gibi açıklığım 4 5 cm buldu.sancım hep belimdeydi. Karnım hiç ağrımadı doğuma kadar ama belimm 😑 neyse yine karşılayabiliyorum ayakta gezerek. Bu saatten sonra biraz işin rengi değişiyor. Sancılar sık olmasa da evet size biraz nefes aldırack zamanı verse de bir sure sonra yoruluyorsunuz. Asistana hemşirelere sormaya başladım saat kaça biter sizce falan diye akşama kurtulursun dediler. Oh iyi diyorum dişimi sıkayım diyorum gözüm saatte ama zaman geçmedi. Sancılar biraz şiddetlenmeye başlayınca takatten duştm bide o durumda nstye bağlı kalmak çok kötü. Yani yatarak sancı karşılamak. Hep sebrettim hiç bağırmadım yatak başlıklarını sıktım. Akşam 7 8 oldu hala bişey yok 6 cmle kaldım. Suni verdiler. Olayda burda koptu zaten. Nerdeyse saatte bir cm açılmaya başladı. Ama sancı düzeyi müthiş artık duramıyorum yalvarıyorum. Ayağa kaldırmamaya başladılar susadım öyle çok susamaya başladım ki su bile içmeme izin vermediler. Ağzımı ıslattım sürekli. Kızlar fazla detaya inmek istemiyorum benim açılmam o kadar ilaç tuşe muayenesi ve suniye rağmen ağır ilerledi. Herkesin doğumu kendine özeldir elbette. Ama çok zordu son 7 saati. Eşim annem perişan olmuşlar. Hastane personeli de ilgisizdi sinir stres tavan yaptı belli bir zamandamşn sonra. Hepsi asistan kimse bilmiyo bişey sanki ve sizin o ortamda saatlerce kendi canınızı bebeğinizin canını onlara emanet ettiğinizi düşünün. Doğum ortamı çok çok çok önemli. Doktor ebe bu insanlar işini severek yapanlar olsun dilerim. O kadar garip kişiler gördüm ki 20 saatte. Onu da uzatmıcam. Saat gece 1 e doğru doğumhaneye alındım.10 15 dakikada miniiğimi gördüm. O anlar da çok zordu ama bebek çıkınca sancı namına bişey kalmıyor kuş gibi oluyorsunuz.dikişlerm 1 saati geçkin surdu fazla kafanıza takmayn o kısmı çünkü uyuşturuyorlar herşey bitmiş oluyor siz bebeğinize bakıyorsunuz sadece . ve simdi miniğim karşımda yatıyor sıcacık misler gibi cennet kokulum. Sütüm gelmedi bu ikinci günüm ona uğraşıyorum bakalım 😁 yani doğunca yine kaygılar uğraşlar mucadeleler devm ediyor 😁 olsun 😇bizler çok güçlüyüz 💕 kadınlar olarak bizler gerçekten herşeyin üstesinden geliyoruz.Allah herkese tattırsın evlat sahibi olmayı öpuyorum sizleri 😘