1 Haziran saat 16:24 de kucağıma aldığım oğlumun hikayesi bu..
Aylar boyunca sürekli pozisyon değiştirmeyen ve ısrarla yüzünü dahi göstermeyen bir bebekti oğlum.. Her gittiğim randevularda heyecanlanır bugün kesin göreceğim diye kendimi şartlandırırdım.. Ama oğlum inatla iki eliyle yüzünü kapatırdı..
Doktorumun söylediğine göre oğlumun karnımda ki duruşu sebebi ile yeri kısıtlı oluyor ve hareket etmesi zorlanıyordu.. ( Sol göğsümün altında kafası poposu Rahim ağzına oturmuş ayakları ise yüzünün önüne kadar eğilmiş ikiye katlanmış haldeydi )
Hal böyle iken ve ben normal Doğum hayalleri kurar iken elimden gelen her şeyi yaptım yüzdüm yürüdüm spor yaptım ve bir gün ani bir kanama ile hastaneye gittim bu seferde plesenta previa olduğunu yani bebeğin eşinin rahim ağzını kısmi kapattığını öğrendim.. Yani her şey öyle ilerliyordu ki normal Doğum yapmam mucize olacaktı..
Yatmam gerektiği söylendi dinlendim ve kendimi tamamen hangi şekilde olursa olsun en sağlıklısına hazırladım..
En nihayetinde plasentam yukarı çıktı fakat oğlum dönmedi ve 1 Haziran gününe sezeryan kararı aldık..
Evladın huzurunu anneliğin kutsallığını o gün öğrendim.. Harika bir Doktorum ve rahatlatan ekibi ile o çok korktuğun ameliyat masasına ağlayarak ama sonsuz güvenle uzandım..
Ve hamdolsun evladımı 3280 g 49 cm sağlıklı bir bebek olarak kucağıma aldım..
Genel olarak detaylı bir şeyler yazmak isterdim ama bebeğim şu anda ağlıyor 😅
Merak ettiğiniz şeyler olursa seve seve cevaplarım..
Rabbim tez zamanda yavrularınızı sağlıcakla kucağınıza almayı nasip etsin inşallah..
Bu da benim Fotoğrafçıma yaptırdığım Doğum hikayem ❤️❤️
https://youtu.be/cD8ZUMtH2hk