Merhaba sevgili anneler, bugün kızım doğalı 7 gün oldu. 36+6 da gece uyandığımda nişanımın geldiğini farkettim. Doktorumun da o gece nöbetçi olduğunu bildiğimden hastaneye gittik ve vajinal muayene sonucu 1 cm açıklık başladığını söyledi, beni eve gönderdi. 3 gün sonra da kontrole çağırdı. 37+2 de açıklık 2 cm idi, tekrar eve gönderdi ve 2 gün sonra kontrole çağırdı. Sancılarımı hafif şekilde hissetmeye başlamıştım, gece çok uyanıyordum ve kasılmalarım çoğalmıştı. 37+4 te kontrole gittiğimde açıklığın 4 cm olduğunu ve rahmimin %80'e kadar inceldiğini doğumun başlamak üzere olduğunu söyledi ve hemen yatışım yapıldı. Nst'de sancılarım düzenliydi ve aralıkları kısalmaya başlamıştı, bu nedenle suni sancı verilmedi. Ebe kontrollerini yaptı ve 2 saat sonra 5 cm olduğunda beni doğumhaneye aldılar. Doğumhanede daha 5 cm bekleyeceğim diye ağlıyordum, yatağımı yumrukluyordum, epidural yapın diye yalvardım ama artık çok az kaldı dayan dediler, ebe suyumu patlattıktan sonra çabuk ilerleyeceğini söyledi ve suyumu patlattı. Gerçekten de sonrasında sancımın şiddeti 10'a katlandı. İstemsizce ıkınmaya başladım ve doktorumu çağırdılar, eşimi dışarı çıkardılar. 4 ya da 5 kere ıkındığımı hatırlıyorum. Bayılacağımı ve gücümün kalmadığını sanmıştım ama o an sona geldim artık kurtulayım diye düşünüp son gücünüzü kullanabiliyorsunuz. Artık sesim kısılmıştı ki kızımın ağlamaya benzer minik inleme sesini duydum ve göğsüme verdiler. O da o kadar yorgundu ki... Hemen doktor aldı ve kontrol etti, benim bir kaç dikişim atıldı. Dikişi hissettim ama o acıyı o an dikkate almanız mümkün değil zaten. Sonrasında kızımı götürüp biraz oksijen desteği verdiler, benim de sancı şiddetiyle tansiyonum yükselmişti 2 saate yakın doğumhanede tutup kontrol ettiler. Bacaklarım titriyordu ve sürekli ağlıyordum. Nasıl atlattığıma nasıl doğduğuna inanamadım çünkü hiç bitmeyecek gibi gelmişti. Çok şükür ikimiz de hemen toparladık şimdi iyiyiz, evimizdeyiz.
Allah her annenin yardımcısı olsun, hakları ödenmez... Sevgiler...