Sadece annelik değil, kadınlar olarak aldığımız rol hayatta. Evladız, öğrenci olduk hala öğreniyoruz belki, arkadaş sırdaş, düşman, eş, işçi, sevgili, abla, kardeş aklıma gelip gelmeyen bir sürü rolumuz var hayatta. Şimdi de anne olacağız, olmayı bekliyoruz hepimiz. Bugüne kadar yetiştirildik, birinin elinden tuttuk belki de, omuz olduk hayatta ki sınavında. Ama bir insanı yetiştirmek farklı bir emek ister, sorumluluk, vicdan ister. “Yarınları aydınlık olsun, sadece güzel ya da sağlıklı olmasın, aynı zamanda güzel baksın güzel görsün, sağlıklı mantıklı ama duygularını es geçmeyen, kalbi iyi olsun” da ister anneler. Öyleyse gelin çocuk yetiştirmenin temel kurallarına bakalım. Örneğin çocuklar taklit ederek öğrenirler. İlk rol modelleri anne ya da babadır, fakat bakım veren anne olduğu için anneyi taklit ederler. Somut düşünürler. Fizyoloji ve psikoloji gereği, belirli bir yaşa kadar soyut düşünce gelişmediği için siz ne derseniz tam olarak öyle olduğunu düşünürler. Neden-sonuç düşünce yapısı daha geç gelişir. Sizin uzun ve derin cümlelerinizi ya da kestirip attığınız “kendinden emin yargılarınızı” anlamazlar. İletişimde sade ve basit cümleler daha çok işe yarar. En önemlisi kişilik 5 yaşına kadar gelişir, bilemediniz 7. Beyin bu yaşlara kadar sünger gibidir. Sonra yeni bir şeyler öğrenmek giderek zorlaşır. Öğrenilenler ise temelin üstüne konur. Yani çocuk sizin ilk 5 yılda öğrettiğiniz kalıplar ile yaşamına devam eder. Ne kadar kısa bir süre değil mi? Ve hepimiz o sürede yalnız olcağız. Evet eşlerimiz ve ailelerimiz var ama çocuklarımıza bakımı biz vereceğiz. Öyleyse, iyi ahlaklı çocuk yetiştirmenin yolu nereden geçiyor? Bizden. Başkasını dışlamayan, kendinden olmayana hoyrat davranmayan, anlayışlı, yardımsever, kucaklayıcı yol gösterici, sorgulayan, dünyayı hayatı eleştiren ama önce kendini eleştiren asla yargılamayan, sınırlarını bilen, razı gelmek ile rıza göstermek arasındaki farkı bilen, sorumlukları olan, çalışkan, fizyolojisi ve psikolojisi sağlam olan bir birey yetiştirmenin yolu tam olarak böyle düşünen, anlatan ve bunu doğumdan itibaren yapan bir anne olmaktan geçiyor. Hazır hepimizin daha kendini geliştirmek için doğuma kadar vakti varken, lütfen dediklerimi bir kere düşünün. Düşünmek insanı yormayan en güzel eylem.