Merhaba kızlar. Normalde Doğum hikayemi yazmayı düşünmüyodum aslında ama sonra bi düşündüm ben heyecanla okuyodum bütün hikayeleri özellikle güzel olanları. :) yazmalıyım dedim belki bende birine bi nebze olsa bi konuda karar vermesi için yardımcı olurum..
Daha önce çok yazdım 32. Haftadan beri yüksek tansiyon ve idrarda protein kaçağı sıkıntım vardı. Bebeğim 36+3 te iken tansiyonum kontrolde 15/10 çıktı ve doktorum bu işi yarın bitirelim mi dedi. Artık sürekli korkuyla geçirdiğim günlerden o kadar çok sıkılmış ve yorulmuştum ki bebeğimin sağlık durumuyla ilgili onay aldıktan sonra (kontroller) sezeryan için hemen sonraki güne Tarih alıp eve gidip hazırlandım. En çok kararsız kaldığım konu uyuyup uyumamaktı ameliyatta. Uyumak istiyodum. Çünkü aşırı korkak bi insanım😂 doktorlar ve anestezi uzmanları uyutmamak için baya ikna yoluna gidiyorlar sebebini anlayabilmiş değilim ben genede uyudum.... Ve pişman değilim. Bebişimiz 2300 gr doğdu. Çok şükür sağlığı yerinde. Şu an bebeğimin dünyadaki 2. Günü. Minnacık bişey sütümüz az ama var . Sık sık emziriyoruz. Ameliyat evet zor ama güzel ilgili bi hastane hemşireler varsa emin olun çok rahat edersiniz hiç bir pişmanlıgım olmadı şu ana kadar. İlk ayağa kalkış biraz zorluyor😳 Birde pis kan gitsin diye karnınızı bastırmaları. Ama dayanılmayacak bir acısı yok. Çok şükür sağlıkla bebeğimi kucağıma aldım şu an mışıl mışıl uyuyor hastanedeyiz yarın taburcu oluruz diye düşünüyoruz. Sorularınızı cevaplarım seve seve. Sonra biz Happy Kids’e 👋💜