Nasıl başlasam bilmiyorum, hep buraya doğum hikayemi yazacağım günü beklerdim çok şükür nasip oldu. Benim için zorlu geçen bi hamilelik süreciydi bebeğim iyiydi çok şükür ama bedenim hamileliği çok kaldıramıyordu, serumlar ilaçlar vs geçti hamileliğim. 35. Haftamda ara ara sancılarım oluyordu ama nstde hiçbişey yoktu. Yaklaşık üç hafta boyunca ara ara sancılarım oldu doğumun yaklaştığını hissediyordum. Hamileliğim boyunca çok hareketliydim hiçbir şeyden sakınmadım. Derken 22 haziran sabahı gece 4 5 sularında uyandım ve iç çamaşırımın ıslandığını farkettim ama anlamadım. Tekrar uyudum uyandım yine ıslaktı ve suyumun yavaş yavaş geldiğini farkettim. Hemen eşimi uyandırdım doktorumuzu aradık ve hastaneye geçtik. Nstde baya sancılarım çıkıyodu bende hissediyordum. Derken muayne edelim dedi hemşireler ve 3 cm açıklık. O andan sonra sancılarım şiddetlendi 3 dkda bir gelmeye başladı zorlanmaya başladım. Epidural istiyordum ve 1 2 saat sonra açıklık 5 6 cm olunca epidural takıldı. Bahsetmek istemiyorum takılma anı benim için zordu. Ebeler bebeğin yukarıda olduğunu yatmamamı söyledi bende plates topunda zıpladım sürekli çömeldim yürüdüm sancı geldikçe hissediyorsunuz zaten ama acı yok. Saat 12 gibi tekrar açılmaya bakmak için aldılar ve tam açıklık. Çok şaşırmıştım bu kadar erken beklemiyorduk. Eşim o ara eve gitmişti çünkü doktorum akşamı bulur demişti, hemen haber vermişler doğuma girdiğimi ama yetişemedi😒 neyse doğum anı benim için zordu çok fazla ıkındım ama kızım aşağı inmedi ebeler ve doktorum karnımdan bastırmak zorunda kaldı bi an kemiklerim kırıldı sandım nefesim kesildi derken bebeğimin başı çıktı ve sonrası o güzel ses. Allahım o nasıl bir his hemen kucağıma verdiler o kadar güzeldi ki benim olduğuna inanamadım. Bebeğimi götürdüler benim dikişler yarım saat fln sürdü biraz fazla dikişim var doktorum üzülmeyim diye sayısını söylemedi. Doğumhaneden çıktım bütün ailem eşim kapıda beni bekliyordu hepsinin gözünde mutluluk gözyaşı. Ve hep şükrettim allaha ve isteyen herkese dua ettim o anlarda. Sonrası bizim için üzücü bebeğimizi eve getirdikten bir gün sonra tekrar hastaneye yatırmak zorunda kaldık sarılık ve enfeksiyondan. 2 gündür yoğunbakımda yatıyo meleğim emzirmek harici göremiyorum. Gözlerim şişti ağlamaktan onu orda bırakıp gelmek o minicik ellerindeki iğne izlerini görmek ağlamasını duyup yanında olamamak😔 evdeki kıyafetlerini koklayıp duruyorum beşiğine dalıp gidiyorum bir an önce iyileşip evine dönsün diye dua ediyorum. İnşallah en yakın zamanda çıkacağız oradan. Sizden de dua bekleriz teyzeleri. Rabbim evlat acısı göstermesin kimseye. 🙏🏻