Kızlar bebeğimde 3 hafta gelişim geriliği vardı ve pazartesi günü doktor kontrolüm vardı. Bi önceki hafta durumumuz iyiydi ama pazartesi günü suyumun tamamen bittiğini öğrendik. Hemen yatışım yapıldı ama malesef bebeğim için hastanede hiç boş kuvez olmadığı için beklemek zorundaydık. Çarşamba gününe kadar nts ye bağlandık ve sonunda beni doğuma almaya karar verdiler. Saat öğlen 1 de suni sancı vermeye başladılar ama saat 8 buçuğa kadar hiç ağrım gelmedi ve açılmam olmadı. Acil sezeryan olur diye yemek yedirmemişlerdi sabahtan beri ama ebeler normal doğum olucak nasılsa diye yemek yememi söylediler. Yemek yedikten sonra nst ye bağlandım ama bebeğimin kalp atışları nerdeyse durmaya yakındı ve bi anda bi koşturmaca koptu doğumhanede ve ben nolduğunu bile anlayamadan sezeryane alındım. Hayatımda hiçbişeyden bu kadar korkmadım ağlaya ağlaya girdim doğuma ama çok şükür saat 21:45 te sevgililer gününde spinal sezeryanle kızım doğdu. Hayatımda duyduğum en güzel sesti onun ağlaması. Henüz hiç kucağıma alamadım ve şu an ayrı şehirlerde olsakta allahın izniyle kucağıma da alacağım günler yakın. Şu an kuvezde ve burdaki güzel teyzelerinin duasına ihtiyacı var kızımın. İşte benim doğum hikayem şimdiden dua edenlerden allah razı olsun. Rabbim tüm isteyenlere ve özenenlere bu güzel annelik duygusunu yaşatsın inşallah. Allah hepinizi bir avazda kurtarsın.