Gebeliğimin başlangıcından itibaren normal doğum istiyordum bu yuzden düzenli yürüyüşler yapıyordum elimden geldiğince.Ama kızım 30.Hafta itibari ile gelişimi öne geçmiş ve hızla kilo almaya başlamıştı. Şekerim çıkmadı. Doktor 37 hafta çatı muayenesinde çatının dar olduğunu bebeğin gelişiminin 39 buçuk hafta ile uyumlu olduğunu söyledi ve çatı muayenesinde bebeğin kanala inmesi için tetiklediğini söyledi.Amac bebeğin daha fazla kilo almadan gelisini 38 haftaya çekmekti.37 haftada 3900 çıkıyordu kilosu. Rahmim düzenli kasılmasına rağmen bebek kanala inmedi çünkü kafası da büyüktü.39 haftaya kadar bekledik ve bebeğin kilosu 4350 olmuştu catimin dar oldgunu ve kemiğin normal doğuma engel olabilecegini 6.hafta da kalp sesini duymak için gittigim bi dr Muayene ederken söylemişti çok erken ama ilerde böyle bir durum yaşayabilir normal doğum olamayabilir demişti.Hem baska dr un gorusu vardi hemde suanki doktoruma guveniyordum. Bebek 39 hafta olmasına rağmen kanala uzaktı hemde çatım dar olduğu ve iri bebek olduğu için sezeryan planladik. Çok korktum sezeryandan herkes yarim adam olacaksin, 40 gün yardima muhtaç olursun , bebeğini bile kucağına biri verecek şeklinde beni korkutuyorlardı. Ama normal doğum olsa bebeğimde sekel kalma durumu kanal da sıkışma, sinir hasarı gibi riskleri vardı. Bu riski alamadım.Bir yandanda ultrason yanılıyorsa bebegim daha küçük doğarsa normal doğum denemediğim için pişman olur muyum tedirginliği vardı dr 200 300 gr yanılabilir diyordu.Herşeyi göze alarak 39+3 te saat 1 de spinal sezeryan için ameliyathaneye girdim.Mukemmel bi ekip karşıladı. Iğne acısı hiç hissetmedim zaten birkaç dakika içinde hissetmedim belden altını. Çok kısa bir süre içerisinde bebegimin ağlama sesini duydum hayatımda hiç bu kadar mutlu olmamıştım annelik mükemmel bir duygu rabbime bin şükür.Rabbime dualar ettim olmayan herkese yaşatması için. Giydirdiler getirip kokladım sonra onu yukarı odaya götürdüler beni en çok zorlayan kısım buydu. Annem,ben odaya gelene kadar kızımın ağladığını söyledi dünyaya geldi ama annesi 20 dakika sonra yanına geldi .(Dikiş falan atılıyor bebeği ameliyathanede tutmuyorlar bilmeyenler için yazıyorum bende bilmiyodum cunku)Dünyaya geldi, hemen yalniz kaldi diye halen aklima geldikce agliyorum(lohusalikta duygusallik tavan). Eşim fotoğraflarını çekmiş hep ağlayarak çıkmış yavrum. Neyse uzatmayım saat 7 8 gibi uyuşukluk geçmişti bana ameliyathanede iken ağrı butonu taktılar damaryolu ile. Epidural dekinden farklı bu. Bunda da istendiğinde basıyorsun ağrı kesici yapıyor.Ama benim hiç ihtiyacım olmadı ağrı kesiciye 12 13 saat abartmıyorum. Ilk yuruyusumu saat 3 gibi yaptık kısa bi şekilde. Oturup kalkmak biraz yava s oluyor sadece onun dışında yürümek falan çok kolay.Hic korktuğum gibi olmadı eğer sezeryan olma durumunuz zorunluluğunuz varsa sakin korkmayın Süt ümde hemen geldi çok şükür. Gaz sorunum oldu 2.gün, gün boyu toplamda kısa aralıklarla nerdeyse 1 saat yürüdüm o koridorlarda gaz yapamayınca goguslerime omzuma kaburgalarıma resmen sancılar girdi bir an önce o sancıların geçmesi için yürüdüm sonra bagirsak hareketlerim başladı çok şükür. Tavsiyem yanınıza kayısı kompostosu götürün.En ise yarayan şey yürüyüş ama kayısıda tetikliyor.Korkacak bisey yok evime çıktığımda hiç yatak sermedim hiç yatmadım bebeğimle kendim ilgilendim ev işleri ile annemler. Suyumun gelmesini, sancilanmayi çok merak ediyordum hayirlisi böyleymiş yavruma sağlıkla kavuştum ya gerisi önemli değil. Bu ara da bebegim baya iri doğdu 4200 du ama daha buyuk gibiydi birazda sis oluyorlar suyun icinde olduklari icin.doktor ameliyat esnasında bu bebek normal doğmazdı dedi. Anne olmak mükemmel bir duygu söyleyeceğim en önemli şey bu Rabbim olmayan herkese nasip etsin.