38+0 lardan itibaren sancılarım kasılmalarım sıklaşmış ve artmıştı.37. Haftada 1 cm , 38+0 2 cm ,39+3 3 cm açılmam olmuştu.Doktorum bana bolca yürümemi ve hurma yememi istedi ben de elimden geldiği kadar yapıyordum .
39+6 da sabah nişanım geldi .Aslında birkaç gün öncesinden çok açık pembe akıntım gelmişti ama tam emin olamıyordum çünkü farkedilemeyecek gibiydi. Ablam doğumum için bir hafta önceden il dışından gelmişti.Eşim işteydi.haber verince geldi . Birlikte hastaneye gittik . Doktor bebek hareketlerini iyi hissetmediğim için bugün doğumu başlatalım riske atmayalım dedi. Saat 13. 45 te az bir suni sancıyla başlattılar . Benim sancım yüksekti fakat fazla hissetmediğimden açılmanın hızlı ilerlemesi için suni verdiler . Doktor Az vereceğim demişti ama giderek arttırdılar sancıyı. Başta iyi gidiyordu pilates topuyla hareketler yaptım , zıpladım yürüyüş yaptım . Açılmam hızlıca ilerliyordu. Sonra inanılmaz bir sancı tuttu beni artık gözüm hiçbir şeyi görmüyordu kendime odaklanmıştım doğuma değil de ağrılarıma . Ne zaman bitecek bu işkence diye ...O sıra serum askısını tutunarak ,masalara dayanarak , sancıyı karşılıyor dizlerimin üstüne düşüyordum . Sırtımdan belime keskin bir bıçak saplanıyor sanki belimi kırıyorlardı. Yerlere yığıldım . Bu suni sancı ne kadar da zormuş
Normal sancılarımı bekleseydim bu kadar acı çeker miydim acaba diye düşündüm. Açılmam 7 cm olmuştu o zamandan ıkkınmamı söylediler. Ikkınmak için erken geldi bana . Yerde dizlerimin üstünde çömelmiş ıkkınmaya başladım.Defalarca kez ama ne ıkkınma hissi ne de bebek geliyormuş gibi tuvalet yapma hissi geliyordu. Beni çatala bindirdiler açılma 9 cm . Doktorum geldi ıkkındım defalarca kez . Yok olmuyor sedyede deneyelim dediler başka odaya geçtim orda sedyede denedim canım daha çok acıdı . Nerde rahat ediyorsun diye sorduklarında çatalı seçtim . Aslında sancı inanılmaz derecede fazlaydı her iki yerde de .ama Bana göre çatalda biraz dayanabiliyordum gibi. Açılma 10 cm falan olduğunda ve ıkkınma hissi geldiğinde doktoru tekrar çağırdılar . Tek yapmam gereken ıkkınmak zaten yine ıkkındım ıkkındım. Gücüm bitmişti . Allah’a yalvarıyordum beni kurtar diye ıkkınamıyorum yapamıyorum diyordum. Biran bu doğum hiç olmayacak yapamayacağım diye düşündüm. Ama asla sezaryen aklıma gelmedi ya da epidüral yapmak ki zaten yolun sonuna gelmiştim bu saatten sonra onları istemek doğru olmayacaktı. Dayanmaya çalıştım . Bebeğime kavuşacağım kucağıma alacağım gibi duygular yok olmuştu ben de .sadece bu acı dinsin istiyordum . Çektiğim keskin acı Bebeğimle olan bütün duygusal bağımı yok etmişti ki bebeğimi düşünemiyordum bile . Bebeğin kafası gelmeye başlamıştı fakat ben orada artık durdum gücüm bitmişti . Doktor “bak durma kafası burda hadi bir kere daha yap ama bu son ıkkınma olsun “dedi.Ben de artık farklı düşünmeye başladım ben neden bu kadar üst üstte ıkınıyorum boşa gidiyor hepsi .bu sefer zorda olsa en güzel ıkkınmayı yapacağım ki bitsin defalarca ıkkınmak yerine çok güçlü ağrılı bir ıkkınma beni kurtaracak dedim son defa var gücümle ıkkındım ve bebeğimi doğurdum . Ben bitmiştim oğluma bile bakamadım.çünkü tükenmiştim. Sonra kucağıma verdiler . Dokundum ama öpmeye sevmeye mecalim yoktu . Belki de öptüm sevdim ama hiç hatırlamıyorum bazı anları.. hafızamdan silinip gitmiş.Bebeği giydirdiler odaya götürdüler . Benim 5 dikişim atıldı .Sonra odaya çıkardılar beni .Birden çok üşüdüm titredim . Doğumhane çok sıcaktı çok terlemiştim. Klima bozuktu havalar da çok sıcak ..Biraz dinlendikten sonra hemen bebeğimi👶🏻 aldım kucağıma inceledim öptüm emzirmeye çalıştım 🤱🏻ama süt kanalları daha yeni açıldığı için bir de meme ucum yok denecek gibiydi biraz sıkıntı yaşadım emzirmekte .Ben mama karşıtı biriydim hep ama bu gibi durumlar çoğunlukla oluyor bu sebeble yanınızda mama ve biberon da olsun. Ben biraz da acemi bir anneydim bilemiyordum . bebeğim sarılık oldu . Eve gelişimizin 3. Günü farkettim ki bebeğim sararıyor , dışkı yapmıyor, idrarı çok az ve turuncu hatta kan vardı . Bebeğime yatş verildi . Ciğerlerim yandı ondan ayrılmak çok zordu . Can parçamdı o benim .O korkunç doğumumun etkileri vardı hâlâ üzerimde bir yandan da bu durum beni mahvediyordu. Yatıracağız dedikleri an hüngür hüngür ağlamaya başladım .durduramıyordum kendimi. Ablam ve eşim de ağlamamak için zor tutuyorlardı kendilerini.beni teselli ediyorlar ama ben gözlerinde ki o derin üzüntüyü görüyordum . Bu durum çok üzücü bir durumdu çünkü . 9 ay karnımda🤰🏻 taşıdığım bebeğimle hep beraberdik şimdi doğurdum ayrılacak mıydım yani akla hayale sığmıyordu. Bebeğimi aldılar kapıyı kapattılar ben kapıda bekliyorum sesi geldi ağlamaya başladı çok şiddetli ağladı . Evde hiç ağlamazdı sarılıktan hep uyurdu . Bu kadar ağlaması beni yıktı . Damar yolunu açıyorlardı topuk kanı alıyorlardı sanırım o yüzdendi yavrumun ağlayışı. Ben de kapının ardından ağlıyordum . Sonra kapı açıldı tekrar görebilirim diye umutlandım. Ama bana bebeğimin boş kıyafetlerini verdiler. Bebeğim içinde yok kokusu var...ama beni teselli etmez.Onu da almadan nasıl giderim .bir kere görsem olmaz mı dedim . “Hayır çok sıvı kaybetmiş hemen Işın tedavisi görmesi lazım, belli saatleri var o zaman gelin” dediler .çok zor bir durum Allah kimseye yaşatmasın . Hamileliğim çok güzel sıkıntısız geçmişti ben böyle bir sorunla karşılaşacağımı hiç düşünmemiştim. Hep güzel geçecek diye ummuştum . Demek ki her şeye hazırlıklı olmak gerekiyormuş . Mesela ben hastane çantama mama koymak istemedim ne olursa olsun emzirmeye odaklanacağım dedim. Orda büyük hata yaptım , düşünemedim çünkü ilk Doğumdan dolayı meme uçları daha tam çıkmamış , süt kanalları tam açılmamış , bebeğin de memeyi tam kavrayamaması veya emzirme hataları gibi nedenlerle bebek ister istemez aç kalabiliyor . Ben de bu deneyimsizliği yaşadım. Bu yüzden de sarılık hızlıca yayılmıştı. Kendimi çok suçladım...
Ben 3 günlük bebeğimin hasretiyle yanıp tutuşuyordum. Emzirme saatlerinde gidip emziriyor daha sonrasında da sağdığım sütlerimi onun için hastane dolabına koyuyordum. Onu ilk emzirmeye🤱🏻 gittiğimde yavrumu serumlarla iğnelerle yara berelerle gördüm . Kollarında ayaklarında ellerinde damar yolunu bulmak için delik deşik etmişlerdi. Gözlerine bir göz bandı çekilmiş çıplak sadece beresi ve bezi üstündeydi . O halde oluşu Çok acı vericiydi sahipsiz gibi duruyordu beni görmüyordu bantlardan. Ağlamaklı oldum zor tuttum kendimi “güçlü olacağım ve burdan erken çıkacağız bebeğim “dedim aldım kollarıma hâlâ acemi bir şekilde emzirmeye başladım . Bebeğim👼🏻 kokumu tanımış olmalı ki emmeye başladı kucağımda ağlamadı hiç ama tabi tam ememiyor 5 dk ,10 dk en fazla sürüyordu emmesi sonra bırakıyordu .3 gün böyle devam etti . Hep dualarla gözyaşlarıyla bekledim . 3. Gün oğlumu emzirme saati gelmeden önce süt sağma odasına geçtim sütümü sağarken bir telefon geldi . Artık oğlumun sağlık durumunun iyi olduğunu taburcu edeceklerini söylediler . Nasıl mutlu oldum anlatamam dünyalar benim oldu . Orada benim gibi süt sağmaya gelen anne ve evlatlarına da dua ettim. Rabbim kimseyi bu duruma düşürmesin. Ara ara oğlumun sarılık değeri yükseliyor sonra iniyordu yine kontrollere gidiyorduk . Tabi ben yine çok korkuyordum yatırılır diye .Allah’a çok şükür geçti o günler 40 mız çıktı.Artık her şey yoluna girdi . Alıştım anneliğe bu yeni tatlı hayata . Artık yaşamak içim bir gayem daha oldu. Bakmaya öpmeye duyamıyoruz . Yuvamızın neşesi oldu bal oğlumuz 🧚🏻♂️Çoook uzun oldu biliyorum ama an be an yaşadığım duyguları paylaşmak istedim . Aslında bunlar sadece benim değil bu durumu yaşayan tüm annelerin duyguları..
Bu ilk doğumumda çok iyi tecrübeler edindim .neyin gerekli olup neyin olmadığı konusunda .Size birkaç tavsiyem var
Kıyafet alırken yenidoğan çok almayın hatta gerekirse 3 aylık bile almayın diyeceğim. çünkü aralarında pek fark yok. Bizim 40 mız çıkalı birkaç gün oldu 6 aylık ve 9 aylık zıbın ve kıyafetler kullanıyoruz . Bebek bezi ekstra yer kaplayacağından bunu dikkate alarak biraz bol kıyafetler alın. Maşallah Çok çabuk büyüyorlar .Elimde çokça sadece 1 hafta giydirebildiğim yenidoğan kıyafetleri ve 3 aylık zıbınlar ve 0-3 aylık çoraplar kaldı . Keşke bu kadar almasaydım diyorum . Bebek kıyafetleri yıkanırken de küçülüyor zaten.Bebek kıyafetlerinde önerilen 30 derece iyi temizlemez diye 40derecede yıkıyorum o da kıyafetlerin küçülmesine sebeb oluyor .Bebeklerin kakaları sıvımsı fışkırır şekilde çıktığından bazen de bezin acizliğinden kaka sırta kadar çıkabiliyor ve kıyafetlerine bulaşıyor bu konuda da size tavsiyem hiç leke çıkarıcı almanıza gerek yok. Dışkılı kıyafeti yıkayın kalıntılar varsa . Sonra güneşte kurutun . Lekenin çoğu gidecektir. Sonra da yıkayacağınız çamaşırlarla beraber makinaya atarsınız . Hiçbir iz kalmaz . Bebek bezi olarak da seçimimi ilk prima premium care ‘ sen yaptım . Çok ince narin güzel bir bez . Taşırma , sızdırma pek yapmadı ama yoğun bir kokusu var . İçeriğinde petrol maddesi kullanılıyormuş belki de ondan o koku.. ve kullanmaktan vazgeçtiğim en önemli neden pişik yapması .Evet ne kadar rahat bir bez olsa da her kullandığımda bebeğimde pilice sebeb oluyor . Bu sebeple bıraktım . Sleepy denedim o da baya sızdırma taşırma yapıyor. Kaka hooop direkt arkaya sırta kadar çıkabiliyor .şuan molfix deniyorum prima kadar güzel olmasa da en azından pişik yapmıyor ve kokusu yok .Öyle böyle herşeyi öğreniyor insan deneyim kazanıyor başka merak ettiğiniz konular varsa tecrübem dahilinde bilgi verebilirim .
Son olarak Rabbim herkesin yardımcısı olsun kolay doğumlar nasip etsin inşallah hayırlıysa sağlıkla evlatlarınıza kavuşursunuz 🤲🏻