Kızlar bebeğimi kucağıma aldığımın ikinci günü. Bilenler biliyordur 39+5te ebe çağırdı ve sabah 8de fitil yerleştirip gönderdi 1 cm açılmam vardı yumuşama yoktu 1 km yürüyüş yap dedi 2 km yürüdüm 3 saat sonra sancı ve kasılmalar başladı akşam 9a kadar evde çektim sancımı hastaneye gittik yarım cm açılmıştı sadece. Yatışım yapıldı 2 saat kadar karşılayabildim pilates topuyla sonra sıcak su tuttu annem belimle karnıma çıkar çıkmaz içimden kemik sesi gibi kıt diye bi ses geldi iki adım atmaya kalmadı foşur foşur aktı suyum avuç büyüklüğü kadar parça düştü sümük gibi işte herşey bundan sonra başladı ölüyordum 15 20 saniyede bir 40 50 saniye süren sancılarım başladı eşim benim iniltilerime kafasını vuruyormuş annem kapıya çıkıp ağlamaya başlamış bilincim gitti ayakta duramıyordum ve bu kadar sancıyı sadece çeyrek cm için çekmiştim suni sancı bağlamışlar onu kapattılar gözlerim kaymış mosmor olmuşum hiçbir şeyin farkında değildim yalvarmış eşim sezaryen için ben beni öldürün ya da kurtarın diye bağırdığımı hatırlıyorum gece 2.30 gibi sezaryene alındım o acı dindi ya ne sonda ne heyecan ne de korku hiçbir şey yoktu kızımı gösterdiler sonra çok tatlı minik bir şey kedi gibi ağlıyor ufak ufak 🥰 o kadar yorulmuşum ki Bebeğim çıktıktan sonra uyuyup uyuyup uyanıyordum sonra beni odama götürdüler ve böylece kurtuldum diye sayıklamaya başladım kızlar demem o ki olmuyorsa zorlamayın ben zorladım elime hiçbir şey geçmedi o sancıyla o kadar saatte 3 tane çocuk doğardı normal yollardan ama olmadı şimdi biraz ağrılarım var emzirmek için uğraşıyorum ve üstümden atmaya çalışıyorum yaşadıklarımı 2840 gram 49 cm doğdu kızım gece 2.47de şükürler olsun o kadar yorulmuştu ki gün boyu aç olmasına rağmen kendi kendine hiç uyanmadı hep annemler uyandırdı benim hikayem bu kadar hakkınızı helal edin öpüyorum hepinizi ♥️