39+6 annem yürüyüşe çıkalım iyi gelir dedi zamanımız da doluyor hareketlenme de yoktu park etrafında 7 tur attık eve gelirke merdivenleri in çık 15basamağı 7kez indim çıktım.. üzerimi değiştim lavobaya gittim idrarım bitmiyor🤦🏼♀️ Suyuum gelmiiş. Annem eşim panik yaptı susuz kalır diye hemen herşeyimiz hazırdı aldık gittik.. hafif saancılarım var sadece dua ediyorum açılmam olmuştur diye. Neyse gittik hastaneye alttan muayene etti 1 cm sadece ama sürekli suyum akmaya devam ediyor üzeriimi değiştirdiler damar yolu nst sancılarım coğaldı saat sabaha karşı 3 ölüyorum sancıdan suni verdilermi bilmiyorum dedim 5vardır inşallah baktılar sadece 2cm sinirden nasıl anladım ailemş görmeye çıktım o halde daha kötü oldum neyse bide içerde doğum yapan biri vardı çığlık ses derken ben daha da fena oldum! Neyse saat 5 6 oldu 5cm açılma vardı son saat 10a geldi ama inanın yatak kulplarını sıkmaktan ellerim morardı acıdan sancıdan yoruldum dilim damağım kurudu bi yudum su vermediler son dakikaya kadar ne olur ne olmaz diye. Bi baktılar 9cm çok güzel ıkınmaya başla artık dediler yorgunum bittim ıkınamıyorum gece ebeler sabaha karşı uyudular tek simsiyah odada sancımı cektim psikolojim çok bozuldu. Neyse o makasmı neyse ona aldılar zar zor yürüyemiyorum bile iğne vurdular vajinamın ora uyuştu ıkınıyorum ama ıkınamıyorum enerjim kalmadı kızım içerde çok bunaldı kalp atışı yavaşlıyo zorlaman lazım ıkın dediler son nefesime kadar kıpkırmızı morardım ebe yapmsm gerek destek vericem dayan dedi iki dirseğiyle karnına çöktürdü bi ebe ayaklarımı itiyor derken bebeğim zar zor doğdu biraz yorgun doğdu ona ayrı ağladım 2 iğne vuruldu ama dikişi hissettim.. sonuç mükemmel bebeğim sağlıkla kucağıma bana bakan iki zeytin gözle geldi.. ama böyle bu kadar zor olacağını bilsem cesaret eder miydim bilmiyorum bundan sonraki içinde Allah büyüktür diyip büyük konuşmuyorum.. şimdi evimizdeyiz herşey yolunda birbirimize alışmaya çalışıyoruz ikimiz de çok acemiyiz.. bu arada dikişlerim 6 7 anca yok bile güzel yanı bu hareketim hiç kısıtlanmadı🙏🏻