Merhaba arkadaşlar 39+2 de ben de oğluma kavuştum.
Gündüz rutin kontrolüm için doktora gittiğimde hiç bir belirti ve sıkıntı yoktu 3 gün sonra görüşmek üzere hastaneden ayrıldım. Doktorum çatı muayenesi yapmıştı ve hafif agrım vardı. Gece 12 de bel ağrılarım başladı yalancı sancı olduğunu düşünerek evin icinde sık sık yürüdüm çömelip kalktım. Sancıların arası ve süresi duzensizdi. Daha sonra ishal oldum ve artık zamanımın yaklaştığını anladım. Nişanımın ya da suyunun gelmesini bekledim ama ağrılarım şiddetlendi ve eşimi uyandırdım. Gece 4 de hastaneye girdik. Nöbetçi ebe acikligima baktı ve nst 'ye soktu. Doktorumu aramak üzere odadan cıktı ve elinde onlukle işte o gün bugün diyerek geri geldi :) çok heyecanlanmıştım bir an için ağrılarım bile geçti heyecandan. Ailem şehir dışında oldugundan onlara ve esimin ailesine haber verdik. Bir yandan agrilarim o kadar siddetlendi ki epidurale karar verdim. Bir ara dayanamıyorum sezaryene alın beni diye bağırıyordum. Ama ebeler hemşireler seferber oldular beni sakinleştirmek için eşim ve gorumcem sürekli yanimda belimi ovup dualar okudular. Acikligim 4 cm oldugunda epidural yapıldı ve kuş gibi hafifledim. Ebe Açılmamin hızlı ilerlemesi için suni sancıyla ve elle masaj yaparak destekledi suyumu patlattı. Doktorum bu süreçte gelip gidip kontrol etti. Saat 10 gibi artık tuvalet ihtiyacı hissetmeye başladım ebeyi cagirdim yavaş yavaş nefes alıp verdik ve bebek aşağı inene kadar ikindik. Dogumhaneye yakını almaya izin olmadığı için ebe son dakikaya kadar servis odasinda tuttu beni. Tam açılma olana kadar gorumcem resmen benimle birlikte doğurdu 😇 o an geldi ve ebeyle dogumhaneye girdik. Butun gücümle ıkındım doktorum bir yandan ebe bir yandan bana talimatlar verdi her ne kadar gucunu bagirarak harcama deselerde cigliklarimi tutamiyordum cunku epiduralin etkisi gecmeye baslamisti. En Sonunda tum gucumle ikindim ve bitti doktorum iste bu cigligi seviyorum diyerek verdi bebegimi kucagima 💕 11.06.2019 Gece 4 de girdigim hastane saat 10:41 de oğlumun aglamalariyla yankılanıyordu. Herşey bittiğinde doğum haneden çıkarken eşim kapısında iki gözü iki çeşme ağlamış beni bekliyordu. Onu görünce ben de artık tutamadım kendimi ve ağlamaya başladım. Odaya geçer geçmez bebeğimi emzirdim. Minnacık sıcacık dünya güzeli pamuk gibi bir melek bütün acılarımı unutturdu bana. 💙 rabbim isteyen herkese bu duyguyu tattirsin. Şimdi 2 günlük olduk birbirimize alıştık. Dikişlerimin acısı biraz zorlasa da herşey çok güzel.
Burada bir çok doğum hikayesi okudum ve ben de yazmak istedim kızlar gerçekten dayanamayacagim yerde bile rabbim güç ve sabir verdi. Korkmayın okuyun bol bol dua edin ve yanınızda desteğine güvendiğiniz birisi mutlaka olsun gerisini ebelere ve doktorunuza ve en önemlisi bebeginize bırakın 💙💙
Bu arada Hastanem izmir Ege Yaşam hastanesi doktorum Ipek demir buraya yakın oturan varsa tavsiye ederim. Butun korkularım boşa çıktı herşey güzel ve istediğim gibi ilerledi. 🙏 Hepiniz hoşçakalın biz artık Happy kidsliyiz 💙👪