Bende doğurdum sonunda..
Çok erken öğrenmiştim ona hamile olduğumu zaman hiç geçmiyordu. Hamile kaldığımdan beri kusuyordum. 5 kilo vermiştim. 3 aylıkken çok fazla sancım oldu lavaboya gittiğimde kanamam olduğunu farkettim. Hemen doktora gittim ve düşük tehlikem olduğunu soyledi. Çok korktum ilk bebeğimdi nasıl olabilirdi bütün terslikler beni buluyordu. Sürekli yatmam lavabo dışında kalkmamam gerekiyordu. Ama yanımda kalabilecek bana yardım edecek kimse yoktu. Eve geldim. İş başa düşmüştü hiç yatmadan dinlenmeden hayatıma devam ediyordum. Kontrol günümün gelmesini iple çeker olmuştum. En ufak bi ağrıda sancıda kesin kalbi durdu kesin düştü bişey oldu diye hep kötüyü düşünüyordum. Zaman geçmişti 31 haftalık olmuştum. Gece birden sancım başladı lavaboya gittim nişanım gelmişti. Çok korktum hemen eşimi kaldırıp hastaneye gittim. Doğum sancılarım başlamıştı. Ciğer geliştirici iğne yapıldı ve serum takıldı. Sancım durmuştu. Bir gece kaldım hastanede. Doktorum rahimin bebeği dışarı atmak istediğini erken doğum olabileceğini söyledi. Yatıp dinlenmem gerektiğini söyledi yine. Tabiki yapamadım. Sürekli ağlıyordum en azından 34. Haftaya kadar kalması gerekiyordu çok küçüktü. Erken doğarsa dayanamazdı. Eşimden başka destekçim olmadı. İyi ki o vardı yanımda. Kontrol günüm gelmişti kilosu aynı kalmıştı kilo almamıştı bebeğim. Birşeyler ters gidiyordu. Besin damarından biri tıkanmıştı oğlumun. Ağlayarak eve gelmiştim. Neden normal bir hamilelik geçirmiyordum ki. Diğer insanlar bir hamile kalıyor bir doğuruyorlardı. Kimse benim gibi çekmiyordu. Yakın takibe alınmıştım 2 haftada birdi kontrolüm. Her hafta bi ümitle kilo almıştır ümidiyle gittim dr a ama almıyordu. 37+5 te son kez kontrole gittim. Kilosu yine aynıydı 2.280 gr pazartesi gel sezeryan a alıcaz seni dedi. Bebeğim strese girebilirmiş kakasını yapıp yiyebilirmiş. Oysaki normal doğumu çok istemiştim hep hayal etmiştim. Buda olmamıştı. İstediğim ne olduki buda olsundu. P.tesi gittim bebeğimin kilosu 2650 olmuştu bu nasıl olabilirdi. Mucizeydi. İlk defa yüzüm gülmüştü ilk defa iyi bişey olmuştu. Yatış yapmaya gerek yok sabah 6 da gel yatışını yapalım normal dığuruyorsun dedi. İnanamadım defalarca sordum evet normal doğuruyorsun dedi. Ben bu kadar güzel haberi peş peşe duymaya alışık değildim. Bu sefer mutluluktan ağladım..
Sabah olmuş yatışım yapılmıştı.120 lere vuran sancılarım vardı hissetmiyordum. 1.5 cm açılmam vardı.31.haftadan beri 1.5 cm di zaten. Doğumhaneye alındım lavman sıkıldı. Odama geldim nst ye bağlandım. Sancılar artıyordu ama açılma aynıydı. Suni sancı bağlandı ben halâ hissetmiyordum. Kasılmalar arttıkça bebeğin kalp atışları düşüyordu. Yine bişeyler ters gitmeye başlamıştı. Suni sancıyı kapatıp bir süre sonra tekrar açtılar . Bebeğin kalp atışları daha çok düşmeye başlamıştı. Suniyi komple kaldırdılar. Bişeyler oluyodu bana söylemiyorlardı. Ebe alttan muayene etti hala 1 buçuk santim bu sancıyla hala aynı dedi. Doktorum geldi acil sezeryana alıyoruz dedi. Bebeğim kasılmalara dayanamıyormuş ağır gelmiş kalp atışları bu yüzden düşüyormuş. Biraz daha beklersek bebeği kaybedebiliriz dedi. Artık doğsun istiyodum. Hangi yolla olduğu önemli değildi. Sağlıklı olması yeterliydi. Sondam takıldı. Üstüm giydirildi. Ameliyata alındım. İğne vuruldu. Hemen uyuştum. Hâlâ ağlıyordum. Doktorum benimle konuşup sakinleştirmeye çalışıyordu. Bebeğin adı ne olacak derken bir kedi sesi duydum. Bak bakalım kim geldi dedi. Gözlerime inanamıyodum. Çok şükür oğluma bişey olmamıştı. Ama çok küçüktü. Doktora dönüp ama bu çok çirkin dedim her yeri bembeyazdı. Yıkayıp giydirip yanıma getirdiler. O kokusu hiç bir şeye değişmem. 12 de bebeğim doğdu. 15 dk sonra beni odama çıkardılar. Sütüm hemen geldi.
2180 gr doğdu Allah ıma şükürler olsun küveze girmedi. Sizlere tavsiyem doğum şekli ne olursa olsun üzülmeyin. Onun sağlıklı olması her şeye değer. Şimdi yanımda hiç uyumuyor çok gazımız var aşırı kolik bir bebek. İnşallah hepiniz sağlıklı bir şekilde bebeklerinizi kucağınıza alırsınız. Biraz uzun oldu kusura bakmayın biraz içimi dökmek istedim. Halkınızı helal edin..