Benim doğum hikayem umarım biraz da olsa normal doğum yapmak isteyenleri güçlendirir. 40+4 haftalık hamileydim ve son kontrole gitmiştik eşimle. Ultrason muayenesi,nst derken doktorumuz Pazartesi gününe kadar beklememizi sancı vs olmazsa doğuma alacağını söyledi.Bizim miniğin daha gelmeye niyeti yoktu tabi. Pazartesi’ye kadar bekledik hala tık yok. Pazartesi gümü tekrar hastaneye gittik doktorum çatı muayenesi yaptı 2 cm açıklık vardı ama sancı falan hiç bi belirti yok tabi. Yatışım yapıldı gece saat 10buçukta. Rahim ağzının açılması için fitil yerleştirdi doktorum. Gece 3 saatte bir kontrol ettiler ancak sabah 10 gibi 3 cm açıklığım vardı. Sabah 10buçukta serum takıldı 11buçuk gibi nst ye baktılar sancılarım normal görünüyo hafiften sancılarım başlamıştı derken saat 11buçuk 12buçuk arasında şiddetlendi rahim ağzını kontrol ettiler tekrar açılmam 5 cm olmuş doktor suyumu patlattı 12buçukta sancılar son 1 saat içinde daha da arttı kıvrandım resmen ilk doğumum olduğu için kendi sancımla da Doğum yapmadığım için bilmiyordum Doğum sancısını. Saat 1buçuk oldu açılmam 8cm olunca Doğuma aldılar beni ıkınmaya gücüm kalmamıştı artık 2-3 kere ıkındım yok doğuramayacağım diye bağırıyorum sonra doktorum saçlarını gördüm ıkın dedi ben ıkınmaya başladım son gücümle o sırada ebede karnımı bastırınca minik oğlum öğlen saat 13.50 de geldi dünyaya. 3720 gr doğdu ve şimdi 2 aylık. Normal Doğum yapmak isteyenlere belki biraz cesaret verir benim doğum hikayem. 25 yaşındayım ve ilk doğumum ama korktuğum kadar yokmuş inatla normal doğum istedim ve yine olsa yine isterim belki 3 saatte oğlumu kucağıma aldım bu yüzden de olabilir. Ama inanın ki allah sabrını veriyor kucağınıza koyduklarında bütün acınızı unutuyorsunuz onu gördüğüm dokunduğum ilk an ağladım çok çok başka bi duygu ve siz bu duyguyu o anı canlı canlı yaşıyorsunuz. Dikişlerim atılıyo bir taraftan da sohbet ediyoruz doktorumla ama benim gözüm hala oğlumda şimdi ise kocaman oldu bile ☺️