Bende doğurup buraya hikayemi yazar mıyım diye düşünüyordum, doğum hikayelerini okudukça aklım gidiyor, korkularım 3e 5e katlanıyordu. 39+3 haftalıktım; 8 Haziran gece saat 2 de belimden sancılarım girmeye başladı, geleceğini hissettim minik kuşumun 👶🏻💕 Ağrılarım saat ilerledikçe artmaya başladı, duş alıp uzandım ve dakika tutmaya başladım sabah 5 gibi başladım iki saat kadar dakka tuttum sürekli. Ağrılarım 5 dakikada birdi ve düzenliydi ancak ilk ağrıda gitmedim çünkü bir ay kadar önce 30 dk kadar belirli aralıklarla tansiyonuma bakılmıştı ve ben o 30 dk da bile çok sklmıştım, saatlerce bekleyemezdim makinelere bağlı 🙄 Uyumadım hiç uzanmadımda aksine kalktım temizlik yaptım çamaşır katladım uğraş çıkardım. Hatta o da yetmezmiş gibi alışverişe çıktım bilmiyorum neyin cesareti 😅Bunları yaparken nişanım gelmişti çoktan. Akşam dokuza doğru ağrılarım iyice arttı 3 dakikada bir olmaya başlamıştı. Artık hastaneye gitme kararı aldım. Ben Fransada yaşıyorum. Ha unutmadan dünde Türkiye-Fransa maçı vardı ve Türkiye yendi. Herkes sokaklara dökülmüştü benim gazımla eşimde aralarına daldı birazda zaferi kutladık sancılı sancılı 😂 Velhasıl kelam acile geldiğimde ebeler kontrol etti ve açılmamın 7 cm olduğunu söylediler bu onlar için muhteşemdi ve tabi benim için de. İlk doğumum diye sadece 3-4 cm kadar olmuştur diyodum içimi ferahlatmıştı bu durum. Hemen doğumhaneye alındım. 00.37de girdim kapıdan içeri üzerimi çıkardım önlüğümü giydim uzandım koltuğa. Emindim canım çok yanmıştı ama epidural koydurmayacaktım ve yapmadım da. Epiduralsiz normal doğum denedim. Ne kalmıştıki şunun şurasında 🤔 Biraz kontrolün sonrasında sadece 20 dk içinde 3 cm daha açılmam oldu ve suyum patladı. Muhteşem ebem sayesinde bikaç ıkınma sonucu sadece yarım saatte kızımı kucağıma aldım 👶🏻💕 Çektiğim acılar mı ? Kucağıma alınca hepsi geçti gitti 🥰🥰🥰 Darısı tüm doğumu bekleyen annelere inşallah ❤️