Kızlar merhabalar.. 38+1 de başlık açmıştım ayaklarımın aşırı şişmesiyle alakalı, tabi o gün bilmiyordum bir gün sonra Doğum yapacağımı. Benim için büyük gün meğerse 5 haziranmış. Bir gün öncesi eşim rengimin sarardığını söyledi, ayaklarım zaten inanılmaz derecede şişti, karnım ikiye bölünür gibi oldu çizgi iyice belirginleşti belki bu durumlar sizler içinde belirti olabilir. Gel gelelim o büyük ve en güzel güne. Sabah 5 çeyrek gibiydi her zamanki gibi tuvalete kalktım. İdrarımdan sonra biraz bekledim sanki içimde bişey küt etti. Belki inanmayacaksınız ama cidden bu küt sesini duyduğuma Eminim. Ayağa kalktım ıslandığımı hissettim ama tutabileceğim gibi bişey değil. Rengi pembemsi ve sıcaktı bi süre gelmeye devam etti içeri geçip eşimi kaldırdım. O da annesini kaldırmak için koştu. Hemen üstümü giyinip hastane için aldığım hasta bezlerinden birini kullandım. İlçe hastanesinin aciline geçtik. Bayramın ikinci günü doktorum tatilde olduğu için araştırmaya sevkettiler. Ben Ambulansla önde, eşim arabayla arkada üniversite hastenesine gittik. 6.30, 7 ye doğru hastaneye yatışım yapıldı. Sonra öğleye kadar sancı çektim kızlar. Doktora genetik rapor sonuçlarım gitti. Gelip bana durumumu, hangi Doğum şeklinin benim için hayırlı olacağını anlattı. Açılman çok iyi bu kadar sancı çektikten sonra seni sezaryene alırsam emboli atma riskin çok yüksek olur. Doğum çok iyi ilerliyor, 13.30 a kadar bekleyelim burdayım eğer doğurmamış olursan durumunu tekrar değerlendireceğim dedi. Ama son 2 saat o kadar zordu ki artık benim sancılarla mücadele etmem imkansız hale geldi. Sıcak su tuttum tüm vücuduma Doğuma kadar. Sonra benim güzel erkeğim tam tamına 12.50 de gözlerini dünyaya açtı. 3.400 kg ve 51 cm olarak doğdu. Size nasıl anlatabilirim onun kokusunu, onu kucaklamanın verdiği mutluluğu bilemiyorum. Rabbime hep dua ettim isteyen ve bekleyen herkese yaşatsın bu duyguyu diye. Bizim burda bi işimiz kalmadı artık.Kendinize dikkat edin, her anın tadını çıkarın, hoşçakalın💙