Pazar sabahı 9 buçukta hastaneye yatışım yapıldı. Odaya girer girmez hemşire gelip üzerime giymem için ameliyat önlüğü, bone ve varis çorabı verdi. Bu çorabı her hastane veriyor mu bilmiyorum ama 9 aylık karnımla onu giymek beni çok zorladı. Çok çok dar bir çorap. Başkasının giydirmesi de baya zor. Sonra hemşire tekrar gelip damar yolu açtı. Bu baya acı verdi bana. 11’e doğru ameliyathaneye doğru indik hemşire ve hasta bakıcıyla. Annem ve eşimle vedalaşıp girdim ameliyathaneye. Sedyeyi ameliyat masasına yanaştırdılar ve kendim geçtim oturdum. Hemşireler ameliyathaneyi hazırlarken anestezi uzmanı geldi bir hemşire omuzlarımdan bastırarak iyice kanbur pozisyonu almama yardımcı oldu. Belime çok soğuk birşey sürdüler baya irkildim. Sonra tekrar birşey daha sürdüler ve kıpırdama derin nefes al deyip iğneyi vurdular. Yani damar yolunu açarlarken daha fazla canım yanmıştı açıkcası. Normal iğneden bir fark hissedemedim ben. Hemen sesyeye yatırdılar beni ve anında parmaklarımdan uyuşmaya başladım. Ben sadece parmaklarım uyuştu sanıyordum ayağımı kaldırmaya çalıştım ki benim bacaklar tamamen uyuşmuş :)) soğuk birşeyi sürekli önce koluma sonra bacağıma dokundurup soğuk mu ılık mı diye sordular uyuşup uyuşmadığını anlamak için. Sonra doktorum geldi ve ameliyata başladılar. Gerçekten ben her dokunuşu hissettim. Bazen dokunuş gibi bazen çekiştirme gibi bazen bastırma gibiydi. Bazen o kadar şiddetli dokunma hissettim ki uyuşmadı mı acaba diye bile düşündüm. Ama başımda sürekli bir hemşire dikilip tatlı tatlı konuşarak beni sakinleştirdi. Herşeyi tek tek anlattı bana şimdi şöyle oluyor şimdi böyle olacak diye. Sonra şimdi çıkartıyorlat bebeğini karnına bastıracaklar sakin ol dedi. Ve iki kişi birden yukardan karnıma bastırdılar. Orda da fazlasıyla hissettim ve önce hemşirenin 11:32 sesini sonra da canımıniçi evladımın sesini duydum. 37+3 te sezaryene girdiğim için küvöze alınır diye çok korkuyordum. Günlerce dua ettim sağlıklı doğsun diye. Burda da herkesten dua istedim. Allah razı olsun dua eden herkesten kabul oldu. Ben çocuğumun ağlama seslerini dinlerken ağlamaya başladım ve görmek için çok sabırsızlandım. İlk bakımını yaptılar 1 dakika içinde ve çocuk doktoru başıma gelip ay parçası gibi bir kızın oldu dedi. Ben hemen küvöze girecek mi diye sordum. O da şuan öyle bir durum yok ama ilk 2-3 saat çok önemli. Şimdi geliyor ilk defa göreceksin tadını çıkart dedi ve bebeğim geldi.Bugüne kadar boşuna yaşadığımı anladım o an. Allahım isteyen herkese nasip etsin bu anı yaşamayı. Sonra çocuğumu götürdüler benim de o an midem bulanmaya başladı hemen seruma ilaç kattılar ve çok geçmeden geçti midem. Daha sonra odaya çıktığımda bebeğim ordaydı ilk muayenesi yapılmış üstü giyilmiş beni bekliyordu. Dünyalara bedel bir an daha yaşadım çok şükür. O andan sonrası için anlatacağım sezaryenin ağrısı acısı. Uyuşmam geçtikten sonra ağrı kesici falan vurulduğu için birşey hissetmedim. Hemşire ve doktor geldi ve kanamama baktılar. Biraz karnıma bastırıp rahmi yerleştirmeye çalıştı. O an çok canım yandı gerçekten. Bu işlemi 2 defa yaptılar. İkisinde de canım çok çok yandı. 6 gibi ilk çorbamı içmeme izin verdiler. 7 gibi de yürütmek için kaldırdılar. Bilemiyorum ama benim canım yanmadı başım da dönmedi. Sezaryen sonrası baş ağrım da hiç olmadı. Sezaryen esnasında başınızı çok oynatmazsanız başınız ağrımaz diye duymuştum. Ne kadar doğru bilemem ama ben ağrı yaşamadım. Biraz yürüdükten sonra yattım. Süt ve bebekle ilgili çok şükür bir sıkıntı çekmedim. Tek sıkıntım oda sıcaklığıydı. Çocuk için belirli bir sıcaklığa ayarladılar ben çok zorlandım sıcak yüzünden. Sonra saat başı kalkıp 5-6 adım atıp tekrar yattım. Ağrı hissettiğim anda hemşire ağrı kesici vurdu. Normalde 2 gece yatırıyorlar ama biz 1 gece yattık. Gaz falan çıkarttığım için fazla kalmana gerek yok dedi doktorum. Benim için daha iyi oldu tabi. Kızım 2 haziranda doğdu bugün artık 3 günümüz bitti. O hayata alışmaya çalılıyor ben anne olmaya ve oturup kalkarken çektiğim ağrılara. Öyle dedikleri kadar zahmetsiz değil açıkcası. Yani benim için öyle en azından. Ben kayısı hoşafı içtim çok o yüzden sanırım gaz sancısı çekmedim. Küçük tuvaletinizi de çok bekletirseniz baya sancı oluyor. Son eaddeye gelmeden tuvalete gtmeye çalışın. Ben ilk gün kendimi iyi hissedip biraz hırpaladım kendimi sürekli yürüdüm dolaştım. Ama yanlış yapmışım. Çok hareketli olmak ameliyat yeri için iyi birşey değil. Biraz biraz yürüyüp yatmak en iyisi. Şimdi dik oturduğum zaman ağrım oluyor tekrar. O yüzden sürekli uzanma ya da belime yastık koyup oturma ihtiyacı hissediyorum. Ama çocuğumla rahat rahat ilgilenmeyi o kadar çok istiyorum ki. Bu yüzden hemen iyileşmek istiyorum. Sanırım 3-4 gün daha bu şekilde geçer sonra daha iyi olmak umuduyla. Umarım yardımcı olur size. Ben burdan okuduklarımla çok bilgilendim şimdi sıra bende diye düşündüm.😊😊❤️