31 mayıs sabahı suni Sancıyla Doğumumu başlatıcaktı doktorum. 40+3 olmuştum. Büyük heyecanla gittik. Annem ben eşim kayınvalidem. Beni doğumhane bölümüne aldılar. İlk önce damar yolu açıldı. Ve ilk defa çatı muayenesi oldum. Gerçekten bu mu dedim. Hiç acımadı. Ama hiç açılmam yoktu. Suni sancıyı vermeye başladılar. Sancılar 125 Leri görüyordu. Tekrar çatı ya baktılar hala 1 cmdi. Sabahtan öğlene kadar suni sancı çektim. Ama gerçekten bende hiç ağrı yapmadı. Hiç bişi hissetmedim. En son doktorum geldi çatı muayenesi yaptı ve o an suyum gelmiş biraz. Doktor Ebru ne yapalım hiç açılman olmuyor sancında yok sezeryana alalım dedi genel anesteziyle. Ve o an kabul etmek geldi içimden çünkü yanımda bağıran kadınları gördükçe içimden bişi gidiyordu. O ameliyathane de zangır zangır titredim. Çok korkmuştum. İyi ki genel anestezi almışım dedim. Uyandığımda odadaydım. Eşim yoktu Bişeyler konuşuyorlardı doktor vardı kızım kakasını yutmuş ve midesini yıkamışlar sıkıntı yokmuş bende kist varmış bilmiyordum onu almışlar o an tepki veremedim eşim moral bozukluğuyla çıkmış. Sonra geldi. Sıkıntının olmadığını söylediler. Ve kızımı gördüm. Cennet kokulum😍 çok farklı duygu senin parçan . Daha 1 saat önce karnımda olan şimdi yanımdaydı 💝
2 gece kaldık hastahanede. 2 kişilik hayatımıza 3. kişiyi alarak evimize döndük😍
Benim hikayem bu kadar. Sormak istedikleriniz varsa sorabilirsiniz😍