Bir meleğe anne oldum.öncelikle şunu belirtmek istiyorum aslında Doğum hikayesi yazmak değil amacım ,yazdıklarımın benimle aynı şeyleri paylaşacak olan annelere faydası olması.3.çocuğuma planlı olmayarak hamile olduğumu öğrenmemle başlayan sürecim çok da rahat geçmedi.Hamileliğimin 4.aylarında yapılan 2’li ve4’lü testlerin riskli çıkmasıyla detaylı ultrason kontrolüne alanında en iyi Prof olan bir doktora gittik .Yapılan kontrollerde bebeğimden birkaç bulgu down sendromlu olabileceğini işaret ediyordu ve doktorum amniyosentez önerdi.Ağlamalar üzülmeler derken ertesi gün gidip karnımdan sıvıyı aldırdım çünkü 3 çocuk annesi olacaktım böyle bir şeyin altından kalkamıyacağımı böyle bir bebeğim olursa ona iyi bakamıyacağımı düşündüm.1ay sonra amniyosentez sonuçlarımız geldi çok şükür temizdi.Bu sonuçlar %99.9 doğru sonuç veriyor bu arada.Düzenli doktor kontrolleri ile ( çok da iyi bir doktora sahibim bu arada ) 38+3e sezeryan için randevu verdiler .zaten aynı sabah da suyum geldi.Heyecenla ve biraz da korkuyla girdiğim doğumdan çıkmam 45dak sürdü .Ameliyathaneden başlayarak herkese bebeğimin sağlığını sorarak ayılmışım . Uyanınca eşimi gördüm ve bir şeylerin ters gittiğini anladım bebeğimde odaya gelmemişti.diğer doğumlarımda bebekler hep benden önce odaya gelirdi çünkü bunu biliyordum.Bana bebeğin bakım için yeni doğan ünitesine alındığını söyleyen eşim beni ancak 1saat kadar oyalayabildi .Doğuma girmeden önce ondan bebek çıkar çıkmaz kardeşlerinin o an ne hissettiklerini görmek istediğim için video ve foto istemiştim .Biraz kendime gelince o fotoları görmek istedim bilemezdim ki artık hayat benim için eskisi gibi olmayacak.Evet kızım down sendromlu olarak dünyaya gelmişti.O an büyük bir boşluk bir rüyanın içinde olmak gibiydi benim için.Taki onu kucağıma alıp 5dakika kadar vakit geçirene kadar sürdü bütün bunlar.O Rabbimin bana ısrarla göndermek istediği bir melekti benim için.9ay boyunca herşeyden kaçmayı başararak hayata tutunmuş benim karnımda bizim haberimiz olmadan .Rabbim vermek istedikten sonra hiç bir şey buna engel olamıyor ne testler ne kontroller .Ben ve eşim şöyle diyoruz :biz seçilmiş 800 kişiden biriyiz oda bizim meleğimiz❤️Bunları şunun için yazdım ben karnımda bir melek olduğundan habersizdim ama eminim bu süreçten haberi olan down sendromlu bebek bekleyen annelerimiz var sakın üzülmeyin ve korkmayın onu kucağınıza aldığınızda aslında diğerlerinden hiç de farklı şeyler hissetmiyorsunuz .Şu an hastanedeyiz ve bebeğim 2 gündür yoğun bakımda rutin kontroller için henüz kavuşamadık özlemle odasına gelmesini bekliyorum Uzun oldu umarım benim gibi annelere biraz ışık tutabilmişimdir .