Ben de sonunda doğurdum diyenlerden oldum fakat benim hikayem biraz farklı o yüzden uzun olacak şimdiden söyleyeyim 😅🤗 39+3 haftalık olmuştuk ne zaman doğuracağım diyip dururken gece saat 4 gibi lavaboya gidip geldim kendimde bir farklılık sezdim altıma kaçırır gibi bir his vardı lavabodayken ama ıslaklık yoktu neyse diyip yatağıma gidip uzandım ve uzanmamla birlikte birşey aktığını hissettim hemen ayağa kalktım suyumun geldiğini anladım eşofmanım su içinde kaldı hemen eşimi uyandırdım hastaneye götürmesini istedim o da annesine ve eltilerime haber verdi hepimiz aynı binada oturuyoruz. Ben o arada duşa girdim ılık suyla duş aldım hemen eşyalarımızı da alıp devlet hastanesine gittik eşimle kararımız bu yöndeydi çünkü. Saat sabah 05.30 da Hastaneye gelmiştik hemen muayene ettiler açıklık sıfır denildi sancı yok birşey yok ama suyum çok fazla geliyordu. Sürekli Nst bağladılar bende tık yok açılma öğlene kadar sıfırdı sonra 12 gibi suni sancı verilmeye başlandı hiçbir etkisi olmadı. Vajinal fitil denediler açılmayı tetikler diye o da işe yaramayınca ben artık suni sancıdan isyan derecesine geldim çünkü ne yapıldıysa 24 saat hiçbir ilerleme olmadı açılmaya dair. Gece 03.30 da ailemi görmek için izin istedim hemşirelerde izin verdi gittim ailemin yanına. Eşim , annem, kayınvalidem, kızkardeşim, erkek kardeşim hepsi bütün gün oruçlu halleriyle kapıda beni bekliyorlardı. Gittim yanlarına sancı geldikçe hep birlikte ağladık artık dayanamıyorum beni bu hastaneden alıp başka özel hastaneye götürün sezaryene alsınlar suni sancıya 1 gün daha devam edecekler artık dayanamıyorum diye ağlamaya başladım annem kayınvalidem karşı çıktılar yaparsın sen edersin sen diye ikna etmeye çalıştılar beni içeri girdim tabi tekrar ama artık ümidi kestim başka hastaneye gitmekten. 🥺😫mecburdum normal doğurmaya ama suni sancı almaya devam etmekte istemiyordum. Yapabilirim ben dedim yapmalıyım normal doğurmalıyım diye kendimi telkin ettim. Devlet hastanesi olmasına rağmen odalar tek kişilik ve gayet temiz güzeldi. Odamda bulunan duşu kullanmaya karar verdim sancılarım hafiflesin diye ve sıcak duş aldım saçlarımı ıslatmadan. Hemşire tekrar muayeneye geldi ve açılman başlamış 2-3 parmak kadar ne yaptıysan onu yapmaya devam et dedi bende 1 saat sonra tekrar sıcacık duş aldım tekrar muayene edildim ve 5-6 parmak açıklık aferin sana devam et dediler sancı geldikçe ıkın artık aktif Doğum başladı dediler ve o an dünyalar benim oldu çünkü o kadar sancı çekip açılma olmaması kadar kötü birşey yoktu ömrümden ömür gitti o sürede. Doğumdan korkmuyordum yapabileceğime inanıyorum ama suni sancılar çok zorladı beni uzun süre verildiği için Halim kalmamıştı. Sancı geldikçe ıkındım 10 dakika kadar ve hemşire tekrar duş almamı söyledi 3.kez sıcak duş aldım ve muayene sonrası Doğuma alındım kendi sancı çektiğim odam bir anda doğumhaneye dönüştü başımda bir çok hemşire,ebe, hasta bakıcı vardı. Ebe kendi sancım geldikçe ıkınmamı söyledi nasıl ıkınacağımı sordum anlattı ve ilk deneme de aferin çok güzel ıkınıyorsun bebeğin saçlarını görüyorum şuanda dedi ve 3-4 ıkınma sonrası artık bebeğim doğmuştu. Ve büyük rahatlama. Sanki bütün acılar bitmişti o sancıları çeken ben değildim sanki.. Nefes almamı söylediler ve o anda bebeğimi ilk ten teması için karnımın üzerine koydular annesi bebeğini sevebilirsin dediler elimle dokundum saçlarına sırtına Allahım yok böyle bir duygu çok tatlıydı dünyalar tatlısı bir melek üzerimdeydi sıcacıktı çok masumdu çok tatlıydı anne olmak hissi o anda daha da kuvvetlenmişti ağlarım kesin diye düşünüyordum ama sevinçten gözlerimi bebeğimden ayıramıyordum. Alıp muayene ettiler temizleyip kıyafetlerini giydirdiler bu arada bana yapılan işlemler devamı diyordu epizyo ilk Doğum olduğu için oldu dedi Doğum yaptıran ebe. 3 tane içeride 10 tane dışarıda dikişim oldu kesi atılırken tabiki hissettim ama bir an önce doğurmak hissi ve çektiğim sancıların yanında o kesiyi hissetmedim bile diyebilirim. İlk emzirme olduktan 10-15 dakika sonra bebeğim ağlıyordu yanımda kimse yoktu kendim kalkıp bebeğimi aldım ve yanda bulunan koltukta oturup emzirdim bebeğimi. Hemşire gelip beni öyle görünce maşallah ayaklanmışsın bile dedi. İlaçlarında etkisiyle dikişlerimi bile hissetmiyordum sanki daha yeni Doğum yapan ben değildim. İşte normal Doğum mucizesi. Avantajı buymuş annem ve kayınvalidem normal doğum olsun diye ısrar etmekte haklılarmış dedim. 🤭 Hastanede 1 gece kaldım 17 Mayıs sabah 09.35 te kızım gözlerini dünyaya açtı ertesi gün taburcu olduk. Ben toplamda 15 kilo aldım 86 ile Doğuma gittim eve geldiğimde 81 kg idim. Şimdi ise 76 kiloyu gördüm bugün. Emzirdikçe kilo veriyorum emzirmek inanılmaz mucizevi birşey hamileliğimde sadece kahvaltı ve akşam yemeği yerdim aralarda meyve vb atıştırırdım şimdi gece bile kalkıp birşeyler yiyorum sütüm olsun diye ona rağmen gidiyor kilolar. Bebeğim 3175 gr. Ve 50 cm doğdu. Hiç yatağa girmedim lohusa halimle hep bebeğimle ilgilenmek isteğimden dolayı çok hareketliyim annem 1 hafta yanımda kaldı ev işlerine ve bebek bakımına yardım için. Şimdi kayınvalidem gelip bebeği banyo yaptırıyor geriye kalan bakımlarını kendim yapıyorum en baştan beri.Sorusu olan arkadaşlar varsa cevaplayabilirim.😉🤗 okuduğunuz için teşekkürler.