39+4 de,28mayıs Pazartesi akşamı Hiç belirtinin olmamasından yakınıp durduğum bi gün akşam saatlerinde eşimle birlikte uzanmış telefondan bir kelime oyunu oynuyorduk derken üst üstte iki tekme geldi kızımdan. Altımda bi ıslaklık oluştu. Arada bir hapşırınca kaçırıyorum bu süreçte diye aldırmadan WC ye gittim çişimi yapar gibiydi başta fakat sonra kontrolsüzce sıvı aktığını fark ettim, bir de baktım ki pespembe. Eşime haber verdim,o gidiyoruz dese de hiç sancım yok diye homurdana homurdana ağırdan hazırlanmaya başladım.kayınvalide evde ne kadar şarj aleti varsa eline toplamış 😂🤔 ,eşim bebeğin çantasını benim valizi almış kapıda bekliyorlar. Gayet sakin duşumu aldım üzerime uzun bir tişört giydim çıktık. Fakat o kadar Eminim ki o gece Doğum olmayacağına.. 0 sancı ile olmaz bu iş diyorum duruyorum. Neyse hastaneye vardık NTS’ye bağladılar bi saate yakın ölçüm yapıldı hiç sesim çıkmadığı için hemşireler yarım saatte kesmediler. Bu arada biz sohbet ediyoruz doğumun olmayacağına bi gün hastanede yatabileceğimize dair teoriler üretiyoruz. Neyse “nts de kayda değer sancı çıkmadı açıklık da beklemeyin” diyen ebe alttan muayene etmek istedi. Parmağını yavaşça aşağıya sokunca benim hafif hafif akan su oldu dere 🙈 kadın ağzı açık bi şekilde “doğumun yarısını aşmışsınız 5-6cm açıklık var” dedi. Sonra topun üzerinde kah zıplayarak kah squat yaparak sancı geldikçe burnumdan nefes alıp ağzımdan vererek 2 saat geçirdim. Bu arada suyum az az gelmeye devam ediyor. O kadar çok Doğum hikayesi okudum hiç böyle yavaş yavaş geldiğini görmemiştim,oluyormuş demek ki. Sancı yavaş yavaş sıklaşmaya ve şiddetini arttırmaya başlayınca açıklık 7/8 cm olmuştu. O ana kadar eşimle sohbet edebiliyordum fakat artık cidden zorlamaya başlayınca epidural mı olsam falan diye düşünürken ebe ikna etti beni. Gülme gazı verdi 😬 beni aldı bir kahkaha Harika bi şey. Bi yandan sancı geliyor,o an nefes alıyorum ağzımdaki gazlıktan, sancı geçerken hafiften bi baş dönmesi ve sarhoşluk haliyle başlıyorum gülmeye. Türkiye’de var mı bilmiyorum ama kesinlikle ulaşabiliyorsanız deneyin derim. Kahkahalı bi Doğum da mümkünmüş diyeceksiniz. 😂 Neyse çok uzattım , artık son hadde geldiğimi hissettiğimde gaz falan fayda etmedi. Bütün vücudum zangır zangır titremeye nefes alamamaya başladığımda ebe Doğumun başladığını söyledi.
O en şiddetli sancı esnasında Allah’a o kadar yaklaşıyorsunuz ki.. dehşet bir duygu... ama geçeceğini bilip kendini teskin edebilmek,akışa teslim olmak kesinlikle işi daha kolay kılıyor ve süreyi kısaltıyor diye düşünüyorum.
Bi Milyon kere “Allahım geçecek biliyorum,günahlarıma kefaret say bunları” demiş olabilirim. Sancının şiddetini anlatmak mümkün değil; bi insanın o acıyı nasıl bayılmadan kaldırabildiğine şaşırmamak da elde değil evet,ama gerçekten geçiyor,aralarda nefes almak için boşluklar oluşuyor. O boşluklarda eşime defalarca “korkma halledeceğim “ bile dedim durdum düşünün. (Çok korkuyordum sürekli buradaki herkese etrafımdakilere soruyordum kesin alacak gibiydim ama cidden İyi ki epidural almamışım)
Neyse.. artık sancıların yanına kaka yapma hissi gelince anladım olay kopuyor. İstediğin pozisyona geç dedi ebe. Çömeliyorum ıkınıyorum,eşime sarılıyorum popomu geriye veriyorum zorluyorum falan yook.. neden olmuyor diye ağladım bi ara 😬 meğerse tam ıkınma hissi geldiğinde zorlayacakmışım ben sancı gelince uğraşıyormuşum. Tahminen sekizinci denemede yan yatıp sağ bacağımı kendi elimle yukarı çekerken çıktı kızımın başı. (Harika bi pozisyon,ayağımı çekerken daha iyi zorladım bence) sonra Ebenin talimatı ile tekrar ıkınıp omuzlarını ve bedenini çıkardım. O an nasıl bir rahatlama geliyor insana, nasıl bir mucize, tarifsiz bir mutluluk... her kadının cidden en az bir kez yaşanması gereken bi an bence. Gözyaşlarını tutabilene aşk olsun. Bağıra bağıra ya da tabiri caizse böğüre böğüre ağladım. Göğsüme koydular böyle ıslak,yumuşak kapkara kafalı bi kız. Dudağını büzüştürmüş sessiz sessiz yatıyor sıcacık,tertemiz. Çok Şükür,teşekkür,bin minnet rabbime o anı yaşamayı bana da nasip ettiği için. Ağlamam geçince eşime sordum “sen niye ağlamıyorsun” gülüştük hep birlikte. ☺️
Hastaneye varmamız ve bebeğin kucağıma verilmesi tam olarak 5saat 26dk sürmüş. (Benim olanları yazmam 3gün :) en sancılı 😖 anlar bi saat,ıkınma faslı 20 dk sürdü.
Gelelim dikişlere. Kesi atılmadı,kendisi yırtıldığı için düzensiz dikişlerim var. Sayısı belli değil ama çok fazla olduğu kesin. Anüsüme kadar diktiklerini iyi biliyorum. 🥴 iğne girip çıkarken onca ağrı kesiciye rağmen hissediyordum çünkü. Emzirme Faslı için gümüş kapların olağanüstü faydasını gördüm,verdiğim parayı sonuna kadar hak etti. Lansinoh da almıştım ama ona hiç gerek kalmadı. Gümüş kapağın içine dolan süt meme ucunu rahatlatıyor. Bi gece takmadım eve gelen ebe meme ucu nefes alsın dedi diye. Direk yara olup kabuk bağladı.
Hemen taktım geri vallahi.
Bebek sütü çektikçe içimden hücrelerimi alıyormuş gibi canım yanıyordu ilk zamanlar. O fasıl da hiç kolay değil ama bence her kadın çocuğu için kahramanlaşıyor. Allah insana öyle bir güç veriyor ki, kaldırılmayacak bi yük değil arkadaşlar. Bugün 3. Günümüz ve her şey daha iyiye gidiyor hissediyorum. Emzirirken zevk almaya,rahatça yataktan çıkıp kendi bakımımı yapmaya başladım. Dikişlerimden dolayı 2hafta yatakta kalmam tavsiye edildi. Ki zaten azıcık ayakta dursam zonklamaya başlıyor. Neyse o da geçecek.net! Ona da sabır ☺️
Rabbim okurken nasıl Doğum yapacağını düşünen kaygılanan herkese çok kolay doğumlar nasip etsin. Yazma sırası size geldiğinde umarım benimkinden daha kolay bi hikaye yazarsınız.