Merhaba kızlar hikayemiz 27 Mayıs gecesi başladı ben artık 40. Haftaya gelmiş ve doğuracağımdan umudu kesmiştim ki gece saat 1 gibi şiddetli sancılarla uyandım dayanılmaz bir ağrıydı ve eşimi uyandırdım hemen hastaneye gittik ebeler açıklığıma baktı 1 cm di 1 cm için çok fazla ağrım vardı hemen yatışım yapıldı günüm dolduğu için Doğum başlatılıcaktı kızlar bu arada doğumumu kendi çalıştığım hastanede ve çalıştığım bölüm olan kadın Doğumda yaptım bütün personelin tanıdık olmadı aşırı rahatlatıyor insanı neyse nst bağlandı kasılmalar geçmişti ama bebeğim hareketsizdi serumlar takıldı o gece birşey olmayacağını bildiğim için uyudum sabah 8 buçuk gibi doktorum geldi muayene etti hala 1 cm kasılma vs yok suni sancı başladı rahim ağzıma fitil koydu tabi diğer arkadaşlarım boşa suni çekme gel sezeryana hazırlayalım seni dediler doktorum kızı gaza getirmeyin diyip kızdı sonra yürüyüşler çömelmeler merdiven inip çıkmalara başladım saatler geçti öğlen 2 cm oldu açıklığım ara ara bebeğimin kalp atışlarında düşüş oluyordu ve hareketsizdi ama hala normal istiyordum artık sancıları hissediyordum ama dayanılmaz değildi öğlen 3 gibi ameliyathane sorumlusu geldi nasıl oldun vs diye nst bağlıydı o ara ve kalp atımında düşüşler devam ediyordu bana sende hemşiresin benden iyi biliyorsun Doğumun ilerlemez bu şekilde bebeğini strese sokuyorsun kakasını yapıp yutma ihtimalini düşün falan diyor bu haftaya kadar gelmemiş olmaz yorma kendini falan dedi nst yi gördü bana dedi ki 5 e kadar ameliyathane ekibi burda diyip güldü o odadan çıktı ve doktorum geldi nst yi görünce hemen sezeryana alıyoruz dedi tabi ben başladım ağlamaya biliyordum normal olmayacağını ama umut işte apar topar beni ameliyathaneye aldılar dediğim gibi herkesin tanıdık olması korkutmadı beni 30 dk sürdü ameliyatım bebeğimi çıkardılar bana gösterdiler o kadar güzeldi ki kızlar allahım isteyen herkese nasip etsin biraz uzun oldu hakkını helal edin 😘