Merhaba arkadaşlar , uzun doğum hikayelerini okumayı çok seven biri olarak uzun bir hikaye ile geldim. Erkeklerin askerlik anıları , kadınların doğum anıları bitmez diye boşa dememişler . Şu bir tanecik doğumda anlatacak çok şeyim var 😅
Hikayem birazcık buruk olsa da hamd olsun güzel bitecek diye ümid ediyorum .
Başından beri normal doğum olsun diye etmediğim dua kalmamıştı . Bazen her istediğimiz olmuyor maalesef .. Ve sezeryan oldum. Makat geliş , şu bitmesi sebepleri ile ..
Başından beri makat geliş olan bebeğinin dönmesi için yapmadığım egzersiz , etmediğim dua kalmamıştı . Maalesef dönmedi tosbiğim. Bir hafta geriden geliyor olmak ve hala zamanımın olması beni ümitlendiriyordu , döner diye bekliyordum. Zaten doktorum da suyu yettiği sürece 40a kadar bile bekleriz dönmesini diyordu. 37+2 iken kontrolde suyun azalmaya başladığını gördük 😐 sınırdaydık , doktor hareketlerini kontrol etmemi, azalma olursa vakit kaybetmeden gelmemi söyledi . Ve bir gün sonra tekrar kontrole gel dedi . 37+4 de cuma günü tekrar gittim . Nst gayet güzeldi ama gel gör ki ultrason da doktorun yüzü değişmişti ☹ her zaman gözlerinin içi gülen doktorum bu defa telaşlıydı. Su yok bitmiş dedi . Uğraşa uğraşa 4cm bi şu bulduk ama 5in altı tehlike demekti . Eğer haftan 38 olsaydı hemen şu an alırdım ama haftan 36 uyumlu alırsak küveze girme riski çok . Bebeğe bir şans daha verelim , sen bi 10 dakika dolaş tekrar bakalım belki plasentanın arkasında kalmış olabilir dedi. Eşimle katlarda dolaştık bi yandan da plan yapıyorduk, şimdi doğarsa ne olacak diye . Biz normal kontrol için gelmiştik , doğum çantası vs. yanımızda yoktu . Velhasıl gittik doktorun yanına tekrar baktı ama maalesef su yoktu . Doktor bize biz doktora bakarken ameliyat yolu gözükmüştü. Hemen anestezi uzmanını aradı çünkü tam mesai bitimiydi . Spinal olarak anlaştık , yarım saat içinde koşarak eve gidip duş aldım çantaları aldık koşarak hastaneye geldik. Yatış işlemleri hazırlık derken saat 6 da ameliyata girmek için hazırdım . Şunu söyleyeyim sonda hiç acımıyor kızlar . Ben ayıkken takıldı sonda ve ufak bir sızlamadan başka hiçbişey olmadı. Zaten sonradan hissedeceklerimin yanında bir hiçmiş.. 😒
Arkadaşlar ameliyat kısmını ve sonrasını çok anlatmayacağım çünkü herkesin bünyesi farklı ve benim acı eşiğim çok düşük . Benim için çok zordu . Belki sizin için kolay olacaktır. Şimdiden korkmanın alemi yok bence 😊
Ameliyata girerken herkes kapıdaydı . O gidiş çok hüzünlü, duygusal. Herkesin gözleri dolu dolu . El salladık ve eşim , hemşire ben asansörde yerimizi aldık. Asansörde yattığım yerde aynadan annemlere bakıp el salladım . Diğer elim eşimin elinde ve asansörün kapısı kapandı .
Ameliyathanenin kapısında eşim kaldı o üzerini değiştirip gelecekti ben içeriye geçtim ameliyat masasına oturdum . Doktorum önüme geldi ellerimi tutup beni sakinleştirdi . Kambur bir şekilde oturdum ve belimden anesteziyi verdiler . İnanın hiç acımıyor . Normal bir iğneden farkı yok. Hiç korkup kendinizi kasmayın . Sonra ben yattım ayaklarımdan sıcaklık geldi. Bana ayaklarını kaldır bakalım dediler ben de kaldırdım . Yada kaldırdığımı sanıyordum 😂😂 tamam uyuşmuş dedi doktor . Yok ben kaldırıyorum uyuşmadı daha başlamayın dedim . Doktor güldü hıhı tabi kaldırıyorsun dedi 😁😁
O sırada eşim geldi sağ tarafıma tabureye oturdu elimi tuttu . O varken herşey çok iyiydi .
Tam 18.31 de bebeğin çıktığını hissettim zaten ağlamaya başladı . Doktor güldü gel bakalım koca kafaa diye 😅 çıkar çıkmaz doktorun elindeki kanı çeken hortuma yapışmış uzun bi süre bıraktıramadı doktor . Sonra kaldırıp bana gösterdi 😍 o an 9 ay boyunca ulturasonda yüzünü göstermeyen bebeğimi görmüştüm. Bu zaten tarif edilemez bir duygu 💕 ama ten tene temas yapamadık , yanağıma değmedi , koklayamadım .. eşim kordonunu kesecekti kesemedi. Çünkü beklenmeyen bir kanamam olmuştu. Acil bi şekilde bebeği gönderip ameliyata devam ettiler . Buraları geçiyorum. Sonra doktor bebekle beraber eşimi gönderdi. Benim ameliyatım devam ediyordu. Bir kaç kere kustum ameliyatta . Daha fazla dayanamadım ben uyumak istiyorum dedim . Anestezi uzmanı kolumdan bi sıvı enjekte etti bi kaç saniye sonrası yok zaten 😁
Ameliyattan çıktığımda saat 7.30 gibiydi ve hafif narkozun etkisi ile sarhoş gibiydim. Beni asansörle odamın olduğu kata çıkardılar asansörün kapısında eşim bekliyordu. Odaya geldim herkes gülüyordu tekrardan kendimi uyutturduğum için 😁😁 ne anladık spinal sezeryandan diye 😅
Narkozun etkisi geçince bebeğin olmadığını da fark ettim . Biraz oksijensiz kalmış gelecek falan dediler ama gelmedi. Yoğun bakıma almışlardı kanındaki oksijen düşük çıkmış ve solunum sıkıntısı varmış. Hala da küvezde. Bu gün 3. Gün bitti . Ben hastaneden çıktım evdeyim . En zoru onu orda bırakıp gelmek oldu ... ama doktor yakın zamanda çıkacağını söylediği için umutluyum. Ağlamamak için sürekli kafamı dağıtmaya çalışıyorum . Birazcık bir sütüm var Oda çekilmesin diye. Yoğun bakım kapısında beklemek gerçekten çok zormuş . Onu görmeye 16 saat sonra ancak gidebildim çünkü ayağa kalkamadım. Hala da çok zor yatıp kalkıyorum yürümek çok canımı acıtıyor. Toparlamak için elimden geleni yapıyorum ama acı eşiği çok düşük bir insanım..
Biran önce toparlayıp oğlumu kucağıma almak için sabırsızlanıyorum ...
Sormak istediğiniz sorular varsa yanıtlamak isterim . Yada daha önce sezeryan olanlar şöyle şöyle yaparsan daha çabuk iyileşir toparlarsın demek isterseniz önerilere açığım. Okuduğunuz için teşekkürler.. 🌺
24.05.2019 Cuma 18.31
2960 gr 50 cm 💞