Merhaba arkadaşlar, ben hamileliğimin başından beri bu uygulamayı takip ediyorum ama ilk defa bi şey paylaşıyorum çünkü buradaki doğum hikayeleri insanlara nasıl güç veriyor iyi biliyorum. 😊
8 Mayıs sabahı kuzum tam 40+0 oldu ve sanki o gün doğacağını hissettirdi bana. Bu yüzden de o gün bol bol yürüdüm, hurma yedim, duş aldım. Akşam tekrar yürüdük eşimle 1 saate yakın. Arkadaşımıza uğrayıp döndük. Gün içinde ara sıra sancılarım olmuştu bu arada. Eve dönüşte gece tam 12'de düzenli sancım başladı. 10 dk da bir sancı giriyordu. Eşime söyledim kızımız geliyor dedim ama evde çekmek istedim sancıyı. Saat 1 de lavaboya gittiğimde nişanımın geldiğini gördüm. Bunu da söyleyince eşim bi hastaneye gidelim dedi. İyiki de gitmişiz. Gece 2 de yatışım yapıldı çünkü nst de kalp atışları düşük çıkıyordu kızımın , açılmam 2 cm di bu arada. Doktoruma haber verdiler nst böyle devam ederse sezeryana alırım demiş o da. Çok dua ettim çünkü sancım iyiydi ve açılmam ilerliyordu bu yüzden sezeryan istemiyordum. 2-3 serum yedim o süreçte nst düzelsin diye çok şükür ki kızım da pes etmedi ve sezeryan fikri rafa kalktı. İlerleyen açılmam sabah saat 11 gibi 10 cm oldu, suyumu ebeler patlattı ondan sonra da iyice arttı sancılar. Sancıların nasıl olduğunu anlatmak istemiyorum çünkü herkesin süreci farklıdır ama benim sancılarım pek de adet ağrısı gibi değildi. Tarif edilemezdi.😊
Bir ara doktorum gelip epidural ister misin dedi hayır dedim iyi ki de hayır demişim çünkü hayatta doğuramazdım. Şöyle ki benim ıkınma sürecim çok uzun sürdü öyle 3-5 ıkınmada çıkaramadım. Karnım açtı uykusuzdum bi de üzerine o sancılar... Resmen ıkınamadım o yüzden de süreç uzadı bebek riske girdi bian önce çıkması gerekiyordu artık. Kolumda serum, karnımda 2 kişinin kollarıyla baskısı ve son bir güçle tam 14.33 te kızım kollarımdaydı. Çok şükür bi sıkıntı yoktu ama ben düzgün ıkınamadığım için yırtığım oluşmuştu bu da 3-4 dikişe mal oldu benim için.
Gerçekten çok zor bir süreçti , çok yoruldum çok acı çektim çok yıprandım ama 9 ay karnımda taşıdığım minik yavruyu göğsümde görmek her şeyi unutturdu. O gün yani 9 Mayıs'ta akşamına taburcu olduk. Kızımla kendim ilgilendim ki normal doğumu en çok bu sebepten istiyordum. Her şeyini kendim yaptım doğduktan sonra. O yüzden normal doğumu kesinlikle tavsiye ediyorum.
Ben bu süreci hayırlısıyla tamamladım, Rabbim bekleyen isteyen tüm anne adaylarına da bu mutluluğu yaşatsın inşallah.🙏
Sağlıcakla, yavrunuzla kalın...😇