İyi akşamlar herkese.öncelikli bunu yazmanın sebebi bunu okuyup da biraz olsun kendine bir pay biçilebilen olursa ne mutlu.
Öncelikle 8.aya kadar çok rahat bir gebelik geçirdim.ne öyle mide bulantısı ne ağRılar sızılar çektim.(herkese en az bnmki kadr rahat geçen bir hamilelik nasip etsin. )8.ayda yılbaşı günü kızımızı ultrasonda görüp de girelim diye hasteneye gittik,tesadüfi bi
Şekilde gittiğim hastanede arkadaşım ebe ve onun ısrarıyla nst ye bağlandık. Bi de ne görelim sancılar.... dalgalanmalar... şaşırdık. Beklemiyorduk.o günümüz gecemiz hastan de ilaçlar serumlar ile geçti. Erken Doğum riskimiz vardı. Neyse çok uzatmadan 10 15 gün kadar böyle devam etti. İlaçlar iğneler ... en son günümüzü tamamlamaya yakın ilaçları kestik. Artık miniğimizi beklemedeydik. Yine bir gün onu merak edip de görmeye gittiğimizde minikomuz yine uslu durmamış ve boynuna kordon dolamıştı. Yine bir endişe kaygı korku ile dönmüştük....
Normal Doğum normal Doğum diye ısrar eden ben artık git gide azalıyordu çünkü artık bir kordon dolanması var ve riskliydi... ama ben ümidini yitirmedim. Kızım güçlü... beni yormadı... bizi yormadı... o da güçlü. O da dayanacaktı... herşeyimiz normal olmalıydı.yine gözümü kararttım. Herkesin sezeryan demesine rağmen normalde hala ısrarcıydım. Bebeğimi riske atmıyordum tabi ama en ufak bi ihtimali bile bana ümitti. Olurdu... inancım tamdı... istemedim... gün almadım.. normal akışına bana o geliş gününü beklemeye başladım.
Çarşamba günü gece Bana verdiği Ümit artık gerçekleşiyordu...saat 2,30 da başlamıştı sancılar. Ama ufak ufak.. öyle Doğum sancısı değildi biliyordum.kalktım dolandım geçecek gibi değildi. Git gide artıyor ve sıklaşıyordu. Yine bekledim... saat 6 a kadar böyle geçti. En son ara ara suyumun geldiğini farkettim. Birden gelmedi ... evin içinde dolanıyordum tabi en son duşa girdim bi süre suda kaldım ama baktım sancılarım git gide de artıyor artık dayanamayıp hasteneye gittik.. gittiğimizde 7 yi geçiyordu. Açıklık kontrolü yapıldı 4 cm açıklık vardı.artık o Doğum serüvenimiz daha da ciddi başlıyordu.tabi bu sürede yine çevrem gel çekme kendine de ona da eziyet etme sezeryan alalım. Normal başlayıp da kordondan dolayı gelmezse yine sezeyana döneceksin. İkisini birden çekme gel direk sezeyana git demeler arttı da arttı. Kabul etmedim... çektim .... çektim ... çektim. Dayanılmaz ağrılar oluyordu yine de miniğimin Azmi'ni düşündüm. Pes etmemeliydim. Kolay olmayacaktı ama kolay olan bize göre de değildi... ne suni sancı ne epidural ne başka birşey. Hiç
Birşey istemedim...öğlen saat 12 e kadar çektim. Kıvranıyordum ama dayanmalıydım.en son açıklık 9-10 cm olunca doğumhane kapısından girdik.. artık dakikalar geçmiyor.saat ilerliyor mu onun bile Farkında değildim.. o çatal denen şeye çıktım. Hazırladılar ve artık hazırdık...doktorumuz geldi.ne yapmam nasıl yapmam gerektiğini anlattı bekledik. Sancı gelince başlayacaktım. Birinci ıkınmada Yapamadım.. bi daha dedik.. artık son demler ne denilirse elimden geldiğinden de ötesini yapmalı o süreci daha da uzatmamak lazımdı. ikinci sancıyı bekledik. İkinci ıkınma olmuştu ama tam değildi daha vardı. Yine bekledik... üçüncü sancı geldi yine elimden gelenin de geldiğinin de ötesini yaptım yine olmuştu ama az kalmıştı. Bi daha son defası kalmıştı. Yine bir sancı ile. Uzun bi ıkınma ile anlatılmaz bir hisle kendimden geçmiştim. Tamam mı oldu mu yapabildim mi diyemeden bebeğimin sesini duymuştum... gözlerimi açtığımda kucağımda karnımdaydı... bırakmayın azmetmeyi sabretmeyi Ümit etmeyi bırakmayın... onların önünü kesmeyin. Onlar nasıl gelmeleri gerektiğini onlar biliyorlar. Onlara o fırsatı vermeye değer ... her normal Doğum bir mucize ... bundan kendinizi ve bebeğinizi mahrum etmeyin...❣