Hamiş anneler, anne adayları hepinize merhaba. Daha 23 yaşımda olmama rağmen çok şey yaşadım belki de çok zorlandım bitti dediğim yerde tekrardan gün doğdu. Bundan 4 ay öncesi bu uygulamayı bi hevesle indirmiştim, çünkü içimde bir canlı taşıyordum. Allahıımmm nasıl bir heyecan dimi 😊 hamilr olduğumu 2.haftamdayken öğrendim, doktorum keseyi göremeyiz 2 hafta sonra görüşelim dedi iyi güzel döndüm geldim evime. Bal yanak daha çok küçüktü çünkü. O 2 hafta bana geçmez oldu günler bitmedi filan. Geldik kontrol gününe, demezler mi sen 6 haftalıksın 🙄 ben şok, kalp atışını duyucaz dediler oturdum ultrason koltuğuna. Ne kalp atışı duyabildik ne de bebek görebildik. Kesem çok iyiydi çok düzgündü ama ters giden bç durum vardı oda kesenin 6haftalığa göre küçük olmasıydı. Ben sulu göz tabi başla ağlamaya. Eşim tabi bu süreçte efsane destekcim. 3 gün sonra tekrar gel dediler kese büyürse herşey iyidir dediler ve kese büyümüştü herşey yolundaydı derken ertesi güne çok yorgun başladım, yürümeye halim yok, bişey beni rahatsız ediyordu ama hiç bişey anlamadım çünkü ilk defa hamilelik geçiriyorum ve neyin ne olduğunu bilmiyorum. Akşam 20.00 sularıydı. Eşimi bekliyorum o sırada lavaboya girme ihtiyacı duydum ve karşılaştığım durum "kahverengi lekeydi". Bunu hamile olmayanda biliyor ki korkulcak bişeydi o anda. Eşimi aradım ve apar topar hastaneye giderken yolda benden bişeg koptuğunu anladım ama belli etmiyorum, hastaneye vardık, doktoru beklerken yine lavaboya girdim ve inanılmaz bir kanamayla karşılaştım. Hemen acil muayene oldum dediler ki bu bebek tutunursa ne alâ. Doktoru bi kaşık suda boğsam yeridir. Böyle acımasızca bir uslüp ki inanamazsınız. Gece 12ye kadar düşer bu dedi. Bide saat verdi utanmadan. Her neyse progestanın iğnesini vurdular ister bekleyin ister gidin sabah gelin dediler eve döndük. Benim kanamam hala aktif tabiki. Sabah kontrole gittiğimiz de bu sefer bebek olusmuslar kese çok düzgün dediler ama konusmak için erken dediler. Yatıcaksın kalkmıcaksın tabi bu süreçte. 1 hafta yattım, sadece ihtiyaclarımı karsılamak için kalkıyordum. Yine bir akşam keyfim baya yerinde, ilk defa bu kadar iyi hissediyorum derken herşey hüsran oldu. Kocaman bi kan pıhtısı geldi biz yine hastane yolunu tuttuk hemen muayeneye alındım ve bebeğimin ilk defa kalp atışını o gün duydum ama iki kere bilemedin 3 kere attı. Dediler ki şuan çok düzensiz size hemen yatış verelim. Neyse serumlar, iğneler o biçim. 10 haftalıkken 8 hafta a gözüküyordu bu minnoş ❤️ 1 şubatta bana randevu verdiler o gün karar verilcekti. Ya herro ya merro belli olucaktı. Ve muayene olmaya girdim doktor ultrasonda kalp atışını alamadı ve vajinal kontrol yapmam gerek dedi 1 saat neredeyse ekranda izledik ama doktor bebeğimin kalbinin durduğunu farketti ama bana bişey söylemiyolar tabi. Neyse hazırlan gel konusalım dedi. Gittim oturdum koltuğa, bebeğinizin kalp atışı yok, acil almamız gerek dediler ama doktor doğuma giriceği için haftabasına kalmıştı çünkü arada haftasonu vardı ve ben tamamen bitmiştim. Hemen alınsın istedim, diğer doktoruma gittim. Hiç beklemeye gerek yok hemen yatısını yapalım dedi oda ve 1 Şubat 2019 benim için en berbat, en kötü gündü. Artık aynı vücutta son günümüzdü. Toparlanmak cok zor oldu, asla bidaha olmaz dedim yapamam dedim ama eşim çok bebek istiyodu ve onu bi şekildr ikna etmem gerekiyordu ama beni konusarak, anlatarak hep sakinleştirdi. Ve tekrardan bebek isteğim yerine geldi derken 21 Mayıs da tekrar hamile olduğumu öğrendim. Nasl değişik duygular bi bilseniz. Rabbim ne zaman ol derse o zaman oluyor. Dua edin olur mu? İnşallah bu sefer rabbim yüzümü güldürür ve sağlıkla kucağıma alırım. Size diceğim o ki, bi çok kadın vardır bu durumu yaşayan. Pes etmeyin, rabbim ne derse o. Umudunuzu kaybetmeyin 🙏🏻