istkizannesi ben de yasıyorum. kendi hayatımı cope atmısım gibi geliyor diyorum daha dunyada bir sürü yeri gezecektim simdi iki cocukla cok zor olacak. kendime bakmayı suslenmeyi cok severdim spor yapardım karın kaslarım bile vardı ama artık ne spora vaktim olacak ne de o gobek eski formuna kavusacak 🙈 amaaaa gel gelelim ne karın kası ne suslenmek ne dunyada gordugum gorecegim guzellikler onların varlıgını hissettiğimdeki tatmini vermiyor. cok zor bir karar ya hyırsız olursa ya bakamazsam ya bana bişey olursa onlara kim bakar kim sahiplenir benim gibi ya ya ya.. bir suru endişe..bir yerde okumustum annelik yuregine tas baglamak ve o tasla omrunun sonuna kadar yasamak. bana gore de annelik delilik