Mom_O
14 şubat 2018 çarşamba 38+3 sabah erkenden kalktik.Ki gece zaten asla uyuyamadim heyecandan.Kaydimizi yaptirip odamiza yerlestik.Ben malesef epilepsi hastasi oldugum icin zorunlu sezeryanla dogum yaptim.Hemsireler odaya geldi son kontroller yapildi.Ameliyathane kapisina gelince icimde bi burkulma.9 ay o kadar alistimki koca karnima,içimde biriyle yasamaya.Bi yandan cok mutluyum gorecegim icin ama bi yanim buruk artik herkesle paylasmak zorundayim onu:)
Tabi ben bir suru soru soruyorum ameliyathanedekilere.'Ya bayilmazsam,ya hissedersemm acirsa' falan herkes bayildi gulmwkten.Doktor gelir gelmez anestezi uzmani iyi uykular dedi.Noldugunu anlamadanckoljmda bi sogukluk,sanki kusucakmisim gibi oldum amaa nafile tabi:))) Uyandigimda hala ameliyathanedeydim yine anestezi uzmani var.ilk sorum bebegim kac kilo dogdu oldu:)))) Ne alakaysa o kafayla iste😂
Sonra agrim cok oldu beni odaya goturduler.Ne kadar gecti ustunden bilmiyorum,biraz uyumusum.Gozumu actigimda aşkimi getirmislerdi.Ben 9 ay dogum hikayesi okuya okuya,dogum filmleri izleye izleye kendim milyon kere dogurdum,milton kere cok sevdim sandim
O an bambaska bi andi.Minicikk pespembe canimin ici geldi.Hayatimi sonsuza kadar degistirecek kucugummm.Biraz gec kalmis bi hikaye cunku duygularmin tarifi asla yoktu,hala daha yok aslinda.Suan inanilmaz karisik yazdigim hakkinda eminim.Guzel jizim suan 15 aylik ve ben kardeşi için happymom a geri dondum:)))) Hem o zamanki mutlulugumu hem de suanki heyecanimi paylasmak istedim.Allah isteyen herkese nasip etsin,bekleyenin de sag salim kucagina almayi nasip etsin insallahh🙏
Anne olmak dünyanin eeeenn guzel duygusu,iyiki dogurmusummm:))