38+3de kendi sancımla saat 11 civarı gittiğim hastanemde saat 14.20de kızımı kucağıma aldım🥹 2,3 gün boyunca bebeğimin hareketlerini karnımın ortasında ve kasıklarıma doğru hissediyordum meğerse gelmek için hazırlanıyormuş 👶🏻 Gece boyu karın ağrısı ve ishal vardı saat 3 4 gibi ağrılarım çoğaldı ve kasıklarıma inmeye başladı artık doğumun geldiğini anladım ve hemen hastaneye gitmek istemedim. Sıcak duş ve hareketlerle saat 10a kadar evde sancımı yönetip hastaneye öyle gittik. Sancılar 3,4 daka düşmüştü hastaneye gittiğimde açıklığım 5cmdi. Doktorumun yönlendirmesiyle odamda ıkınma çalışmaları yaptık sancıyla beraber çok zorlayıcı ve yıpratıcı oldu benim için🥺 2saatte istenilen açıklığa ulaşıp doğumhaneye gittiğimizde yapamayacağımı düşünmeye başladım çünkü sancılar artık yormuştu. Doğumhanede başı gözükmesine hemşire ve ebelerin yönlendirmesine rağmen bir türlü gelmek bilmiyordu. Ama son ana kadar kızım için dayanıp biran önce ordan çıkmak istedim ve son bir ıkınmayla ağlama sesleri ve kızım artık kucağımda ağlıyor…. Bedenimiz gerçekten çok güçlü biz kadınlar gerçekten çok güçlüyüz tam yapamam dediğin anda gücünü toplayıp istediğin sürece bedenine hükmetmeye başlıyorsun…. İnşallah Herkes en güzel, doğru ve uygun zamanda gönlünde nasıl varsa öyle evlatlarına kavuşsun 🙏🏼💛