Ben de 36.haftamdayım aynı duyguları yaşıyoruz merak etme🫠 Başından beri vajinal doğum istiyorum ve korkmuyorum ama geçenlerde alttan muayene olmak zorunda kaldım ve o koltuğa oturunca aşırı gerildim ben doğuramam dedim😂 Ama şu an şu düşünceye odaklanmaya çalışıyorum tabi eğer vajinal doğum yapacaksam sonuçta belli değil. Kendime şöyle söylüyorum “Bebeğin geliyor ona kavuşacaksın ve ona da yardımcı olman gerekiyor o da zorlanıyor çıkmaya çalışıyor ben ne kadar güçlü olursam o da o kadar kolay ve hızlı çıkacak.”
Hayal et ve hisset. Ben böyle yapıyorum sürekli o anı hayal ediyorum ve o duyguya hissetmeye çalışıyorum o moda sokuyorum kendimi. Ve dediğin gibi bugüne dek milyonlarca kadın doğurdu biz de yapabiliriz. Rabbimiz bizi öyle kusursuz yaratmış ki o acıyı sancıyı kaldırabilecek kadar güçlü yaratmış. Tabiki her kadın her doğum çok farklı asla kıyaslanamaz ama doğum ağrılı acılı bir şey değildir. Doğumu zorlaştıran şey bizim korkularımız, bakış açımız. Kötü hikayeleri sakın dinleme ben dinlemiyorum. Pozitif doğum hikayelerini izliyorum okuyorum ve bana güç veriyor. Vajinal doğum yapıp çok güzel anlatanlar da var mesela? Demek ki korkulacak bir şey değil. Bence düşüncelerimiz çok etkili çünkü düşünceler duygulara dönüşür. Önce zihnimizi kötü ve yanlış bilgilerden arındırmamız gerekiyor bence. Elbette ki sancı çekeceğiz elbette ki zorlanacağız biraz canımız da yanacak çok normal değil mi sonuçta içimizden bir insan çıkıyor. Sonuç olarak tabiki doğum şekli önemli değil sezeryan da normal bir doğum. Her doğum normal doğumdur. Önemli olan anne ve bebeğin sağlığıdır. Hakkımızda hayırlı olan ne ise o olsun. 💕