Herkese merhaba,
Pozitif hikayeler okumak bana iyi geldiği için buraya kendiminkini yazmak istedim…
Hamileliğim boyunca vajinal doğum istesem de hayırlısı olsun diye dua ediyordum. Artık 38.haftaya gelip de bebek hala makat geliş olunca sezaryan artık iyice gündemimize girmişti ve açıkçası sezaryanın sonrasından korkuyordum…
39+2 de ev taşıdık ve ister istemez bütün gün ayaktaydım ve çoook yorulmuştum. 39+3 de doktorumuzla planlı sezaryan tarihini 39+6 olarak belirledik.
Aslında ben sezaryan bile olacaksam bi belirti olsun da öyle doğum olsun istiyordum. Hani bebek ben hazırım desin gibi 🙂
Ve daha evi yerleştirmemiz bitmemişken 39+4 akşamıydı, yemek yemiştik ve saat 19.35 gibi nişanımın geldiğini gördüm. Ve saat 20.00 gibi bir sancı hissettim. Doğum sancısı mı, düzenli mi diye düşünüp takip edeyim dedim.. Çünkü son 2 haftadır sadece ufak regl sancısı gibi bişeyler hissetmiştim 4-5 defa. Baktım 12 dk da bir geliyor.. 2-3 kere böyle dalga şeklinde geldiğini bi yerde pik yapıp azaldığını farkedince doğum sancısı olduğuna emin oldum. Bir yandan eşim ve babama bebeğin beşiğini kurduruyordum 😬
Bir yandan da doktorumuzu aradık, hemen gelin dedi.
Hastaneye ulaştığımızda tahminen saat 21.15 gibiydi ve sancılarım 5 dkda 1 e düşmüştü. Sancı geldiğinde tam nefes ile yönetmeye çalışıyordum. O esnada beni ameliyata hazırladılar.
Saat 22.04 de bebeğim doğdu. Elhamdülillah..
Ben doğum eğitimi almıştım ve bu yüzden tentene temasın çok önemli olduğunu biliyordum. Bebeğimi ilk boynuma yüzüme sonra göğsüme koydular… Daha ilk dakikadan nasıl da emmeyi biliyorlar Allahım 🥲
Ameliyat bebekten 1 saat sonra falan bitmişti, anne-baba-bebek olarak 1 saat de beraber kaldık, odaya alınmadan evvel. Sonrasında gece boyu ağrım acım olmadı sürekli serumla ağrı kesici ve antibiyotik veriyorlardı. Yatar pozisyondan ilk kez kafamı kaldırdığımda sanırım ertesi gün sabahtı, direkt kustum sanırım bir gün önce yemek yiyip direkt ameliyata girmem sebebiyle oldu.. İlk ayağa kalkışım 17 saat sonra falandı sanırım. Ağrım olmadı hamdolsun.
İlk gün sadece sıvı ile beslendim. İlerleyen saatlerde gaz çıkarma ve tuvalette de problem yaşamadım. Ama içimden bi ses bana sürekli ‘ilaç veriyorlar damardan, bu ilaçlar bitince ağrın olur’ diyordu. Yine korkuyordum yani..
Sütüm 3.gece, evdeyken gelmeye başladı. 2.gün sarılık korkusuyla bebeğe mama verdik 3 defa.
3.gün eve çıktım ve tabletlerle ağrı kesici, antibiyotiklere 7 gün daha devam ettim. Süreçte ağrı neredeyse hiç hissetmedim. Korktuğum gibi olmaldı elhamdülillah.
Yalnız ilaçlar fena şekilde ödem yapmıştı sanıyorum. Ve zaten kendi ödemlerim de çoktu. Çünkü 77 kilo ile doğuma girdim. Eve geldiğimde tartıya bi çıktım hala 77. Şok oldum. Doğumdan 10 gün sonra hem ödemlerim hem de 10 kilo gitmişti hamdolsun.
İnşaallah sezaryan yapacak olanlara bir umut olacaktır bu hikaye.
Bu arada Ugandada yaşıyorum. Bu sebeple belki serum/ilaç verme ve ilk ayağa kaldırma işlemleri Türkiyeden farklı oldu.
Allah bekleyen herkese en güzel, sağlıklı doğumu nasip etsin 💕