nisass sezeryanın ilk günü gaz çıkmadığı için sancıdan duramıyordum kendi derdime düşmüştüm bide böyle şeylere mağruz kaldım. Bebeğimin öldüğünü eşim söyledi ben süt sağıp bebeğe götürcez bende görcem diye beklerken eşim kaybettik bebeği dedi nasıl çığlık attım eşim bi 1 2 saat yanımda kaldı. Yandaki kız benimde kocam yanıma gelsin onunki yanında diye talepte bulunmuş eşim yanımdan geri gitti. Zaten refakatçı değildi. Vicdansız benim bebeğimi kaybettiğimin haberini aldığımı duyuyor üzerine kocasının derdine düşüyor. O zaman canımın derdindeydim görmemezlikten geldim şuan denk gelsek onu dövmekten beter ederdim. Böyle şeyler tranva gibi kalıyor insanın içinde.. şuan doktorumun muayenehanesine gidiyorum kimseyle muhatap olmuyorum kontrolümü olup geliyorum tahammülüm yok kimseye laf duymaya. Rabbim inşallah bu sefer sıkıntısız nasip eder vaktinde doğar. Rabbim herkesin kanayan yaralarını sarsın yuvalarını çiçek bahçesine çevirsin inşallah 🤲🏻