Doğumumu bugünler geçince anlatırım. 35+5 suyum geldi 6saat sonra 35+6 normal doğumla doğurdum. Herşey harika gibi gelmişti onu görene kadar.
Ben çift rahimliyim. Sonra bunun devasa bir perde kavite oldugunu anladık. 26 haftalara kadar iyiydi gelişme olarak normal sınır kabul edilen gerilikler vardı. 5gun geriydi mesela detaylı usgde. 26dan sonra sanırım büyüme farkı oluştu. Birde umblikal arter tek kordon damarlı. O yuzden dedik. Protein abandım. Olmadı almadı kilo. Sağ rahmimdeydi kızım. Sola kolunu geçirdi ara ara. Pek ellerini hissetmiyordum ayak ve hıçkırık. 26-28den beri baş aşağı pozisyondu zaten. Usgde de hep kafasını geriye atıyordu gözleri falan görmüyorduk.
Doğurdum. Onu gördüm. Burnu çok yamuktu. Korktum yalan yok burunsuz sandım. Ağladı. İyi dedim oh sağlıklı. Premature diye aldılar hemen. Bir kere koklamadım öpemedim.
Başta da iyiydim. Normal dogum mükemmel. Kızım iyiydi bana öyle dediler. Biraz kontrol edilip verilir falan diyorum sonuçta küçük. Ciğer geliştirici olmuştum o hafta. İyi gelmiş heralde. Ama. Bugun şu saatler tam 4. Gunu dunyada. Ve ameliyat olacagını öğrendim. Daha ayrıntılı bende bilmiyorum. Burun delikleri tıkalı. Biri tamamen biri az. Onu açmaları gerekiyor. Tomografi çekecekler minik bedenine.
35+6 da2120 gr dogdu ama son 34+6da usgye göre 1800 ve 31-32 haftayla uyumluydu vucudu. Minik yani kızım. Minicik. Korkuyorum. Çok korkuyorum.
Ne hissediyorsun. Hiç bilmiyorum ama çok özledim. Hiç bilmiyorum ama sabretmek cok zormuş.
Sütüm de vardı hastanede. O da içime kaçtı. Çıkmıyor artık. Yarın elim boş gidecegim sanırım.
Kuvozde saçlarına dokundum bugun. İpek ve pamuk hikaye. Bulut gibiydi.
Ona dua eder misiniz. Benim yavrum çok güçlü. Bana da güç veriyor. Ama dua, gerekli. Tek yapabileceğim oyken bize destek olur musunuz.
Bura bana hep umut verdi. Şimdi duanıza ihtiyacım var.