Kızlar merhaba, benim 3 yaşında oğlum var. Şimdiye kadar 3 yaşına gelsin de yarım gün kreşe veririm hem sosyalleşir hemde kreşe alışırsa tam güne çeviririz bende işe başlarım diye düşünüyordum hep. Kreşe yazdırdık, okullar da açıldı. Geçen hafta uyum haftasıydı 3 gün okula gittik oğlum bensiz durmadı çok strese girdi ağladı. Bu hafta da öğretmen sizi içeri almam yasak sadece oğlunuzu kapıdan alacağım diyince bende çok tedirgin oldum. Şu an zorunlu bir durumum olmadığı için çocuğuma kıyamadım, daha ana kuzusu 3 yaşında, o stresi yaşamasını istemediğim için okuldan kaydını sildirdim. Çok duygusal yaklaşıyorum şu an, kısmetse beş yaşına kadar kreşe vermeyi düşünmüyorum artık. Hal böyleyken benim işe girme durumum da ertelendi. Sonra da dedim ki acaba ikinci çocuğu mu yapsak diye düşündüm 😂 hatta eşime şakayla karışık “hadi ikiniciyi de yapalım zaten ben kısmet olurda işe girersem sonrasında tam işe girmişken bir iki seneye ikinciyi de yapmak isteyebiliriz bu sefer de boşuna işe girmiş olacağım” dedim, eşim de valla mantıklı diyorsun dedi güldü. İkinci bir çocuk istiyoruz ama ne zaman olmalı bilmiyoruz. Bir yandan ekonomik özgürlüğüm de olsun istiyorum, eşim de bana karşı daha fazla saygı duyar diye düşünüyorum, boşuna üniversite okumadım diyorum kendime. Diğer yandan da iş sürecini erteleyip çocuk yapsak, ikinci çocuğu psikolojim kaldırır mı bilmiyorum ya, oğlum çünkü beni çok zorluyor bide desteksiz baktığım için ekstra zor. Bide ilk o bebeklik hallerinin zorluğu aklıma geldi, ağlamaları, acaba aç mı acaba gazı mı var, kakasını yapabilecek mi vs vs diye düşündüğüm zamanları hatırlayınca tüylerim diken diken oldu korktum😂 eşimle tartışmalarımız, fikir ayrılıklarımız falan😵💫 Nasıl olur bilmiyorum. Bana fikir verebilecek olanlar var mı?