muhendistenfikirler tabii ki kesinlikle harfi harfine katılıyorum, anne baba ısrarıyla evlenip hayallerini gerçekleştiremeyenleri çoook ayrı tutuyorum o bambaşka bir konu fakat keyfi şekilde evlenip gidenlere bir şey diyemiyorum artık eski zamanlarda değiliz. 17 yaşında bir çocuğun evlenmesini de “kendi isteği” diyerek normalleştiremiyorum açıkçası çünkü 17 yaşında verilen bir kararın sonuçlarını ömür boyu taşıyacak kadar hayat deneyimine sahip olduğunu düşünmüyorum. bugün istediği şeyi yarın istemeyebilir hatta kendisinin kim olduğunu bile daha yeni keşfediyor olabilir. hele ki eğitim, ekonomik özgürlük, aile baskısı gibi faktörler de işin içindeyse bunu sadece “kendi tercihi” olarak değerlendirmek bana pek doğru gelmiyor. evlilik zaten çok büyük bir karar, 17 yaş ise bence bu karar için ayrıca sorgulanması gereken bir yaş, kardeşimizin hakkında hayırlısı olsun…