Ben de 37deyim . İlki sezeryan olduğu için bu da sezeryan olacak haftaya inşallah. Çok korktuğumu söyleyemem doğumdan ya da ağrılardan vs ama Allah korusun bana bişey olursa oğlumu, yeni doğacak olan kızımı geride bırakırsam naparlar bensiz diye bi düşünce geliyor bazen. Hiç akla getirmemek lazım ama bu riskler her zaman var maalesef.
Oğlum da 2.5 yaşında merhametli duygusal bi çocuk. Çok kıskançlık yapmayacak gibi geliyor şu an ama emin de olamıyorum. Bizim doğru davranmamız çok önemli bu süreçte. Umarım çabuk toparlanıp ikisine de yetebilirim. Oğlum aşırı gazlıydı ve sütümü yetirmekle ilgili de hep problem yaşadım. Çevre baskısı çok fazlaydı. Doktor hemşireler sütün yeterli mama verme diyordu. Ben de vermek istemiyordum. Ama oğlum gazdan dolayı hep huzursuz olduğu ve ağladığı için annem kaynanam çocuk aç diyip duruyordu. Manipüle olup veriyordum. Sonra pişman oluyordum. Zaten ağlamaya devam ediyordu mamadan sonra da. Kafayı yemiş gibi sağım yapıyordum. Ama bu sefer de uyuyup dinlenemiyordum. O da sütümü azaltıyordu. Resmen kısır döngüdeydim. Bu sefer emzirmekle ilgili bi sıkıntı yaşamayı hiç istemiyorum.