Merhaba kızlar.
Bebeğim bugün 34 günlük. Başlangıçta sarılılıktan dolayı bebeğimin beslenme, takviye gibi şeyleri ile ugrasirken ve uykusuzluktan çok yorgun hissediyordum. Ve göçüp giden aile üyelerimi bu süreçte çok aradığım ve eksikliğini hissettiğim için yaşadığım lohusa depresyondan sonra ancak kendime gelebiliyorum . Geç de olsa doğum hikayemi yazmak istedim.
40 + 0′da eğer bebeğim kendisi gelmezse doğumu bir şekilde başlatcağımızı konuşmuştuk doktorumla. Bebeğimin başı biraz büyüktü. Doktor belki biraz zorlanabileceğimi ama yapabilecegimi söylemişti normal doğum için. Hayalim hep daha erken haftalarda akışında normal doğum yapabilmekti . Ama zaman geçtikçe normal doğumdan fikren uzaklaşmaya başladım akışında gelmediği için. Artık fikren sezaryen olmaya daha yakın hissetmeye başladım. Çünkü her türlü suni sancı, epizyo, epidural olacak bir doğum olacaktı.
40 + 0 sabahı alarm çaldı ayağa kalkmamla suyun gelmesi bir oldu. Planlı doğuma giderken normal doğum da başlamış oldu iyice kafam karıştı. Doktora gittik. Doktor bebeğin yaklaşık 3500 gram olduğunu kafa çapının 35 santim olduğunu söyledi. Doğumu başlatma konusunda kararı bana bıraktı. Hiç açıklığım yoktu. Bir süre normal denemek istediğimi söyledim ama Sezaryen dönmeyi isteyebileceğimi de bildirdim. Öğleden sonra tekrar muayene etti doktor. Hala açıklığım hiç yoktu ama benim karnım çok ağrıyordu ve suyum bitmişti. Doktor suni sancı vereceğini, suyum bittiği için desteklememiz gerektiğini söyledi. Ama ben suyum geleli ve ağrılarım başlayalı 7 saat civarı olmasına rağmen hiç açıklığım olmadığı için o kadar müdahale ile doğurmak istemedim ve sezaryen istediğimi bildirdim. Çünkü uzun saatler deneyip sonunda tekrar sezaryen olma riskini o an istemedim . Ve çok hızlı bir şekilde sezaryene alındım fotoğrafçım da yetişti ailem de. Çok güzel bir sezaryen ameliyatııydı, kızımı temizlemek ya da giydirmek için hiç oradan çıkarmadılar. Hep yanımdaydı ve bol ten teması yaptık. Hatta kollarımda bebeğim ile çıktık ameliyathaneden. Bu sebeple hastaneden çok memnun kaldım ve eşim de benimleydi. Bizi birbirimize daha da bağlayan bir deneyim oldu.
Sezaryen sonrası iyileşme tahminimden zor oldu. Dönüp düşündüğümde gerçekten çok zorlandığımı söyleyebilirim. Bağırsak düzenim oturmadığı için iki gece kaldık. İkinci günün sonunda lavman yapılarak ancak o şekilde saldı doktor. Sezeryan esnasında iki tane büyük miyom gördü ve onları da temizledi. Birinci hafta kontrolümde ultrasonda miyomların yerini ve temizledikten sonra attığı dikişlere kadar gösterdi doktorum. Yani iyi bir karar olmuş çünkü sadece onlar için ameliyat olmam gerekecekmiş ileride. Doğuma çok az kilo alarak, neredeyse ödemsiz girdim. Doğumdan sonra özellikle bacaklarımda çok ciddi ödem oldu ve karnım çok şişti. Bir hafta bu sebeple çok zorlandım ve yatıp kalkma konusunda destek aldım. Kızım da üçüncü gün sarılık oldu bir gece de onun için hastanede yattık . Fiziksel ve ruhsal iyileşme tamamlanmadığı için o esnada biraz yoruldum . Sezaryen sonrası destek almak gerçekten çok faydalı oluyormuş. En çok da eşime minnettarım. Benim sezeryan hikayem böyleydi. Minik kızıma bu şekilde kavuştum darısı kavuşmayı bekleyen tüm annelere💖