Bu postu bebeğini kaybeden annelere dertleşmek için açıyorum hamileler girip okumasın lütfen sonra ETKİLENİYORUZ falan gibi yazılar okuyorum evet haklı olabilirsiniz sizi üzmek istemem asla hepinize sağlıkla kolaylıkla doğumlar diliyorum hayatın gerçekleri var bir de anne olmak isteyip de olamayanlar hayal kırıkılığı yaşayan bunu birden çok yaşamış bir sürü kadında var sonuçta herkesin derdi anne olmak ama bir sürü kişinin umutları var sonuçta bu uygulamada her konu yer alıyor genelde kaos dolu şeyler yerine dertleşmek istedim çünkü kimsem yok unuttum sanıyordum ama eylül gelince tekrar ağlama krizlerim olmaya başladı sürekli doğsaydı şöyle böyle demekten alıkoyamıyorum sesim titriyo evlat acısı çok zormuş gerçekten bunları anlatıp dertleşceğim bi annem olmaması hele en çokta canımı o yakıyo çevremdekilerede abartı gelebiliyor çünkü sınanmamışlığın kibri bence sürekli aşağılar gibi konuşmalar saçma sapan tavsiyeler alıyorum ben zaten kendi köşeme çekildim sessizleştim canım çok yanıyo gercekten kimsesiz gibiyim rabbime isyan etmiyorum ama beni yeniden hayata bağlayan bi bebek istiyorum bekleyen ne kadar kişi varsa rabbim en kısa zamanda nasip etsin 🫂 sizlerde bana dua edin çok ihtiyacım var 💔