Selammm hanımlarr buraya doğum hikayemi yazmayı çok istiyordum ve sonunda o gün geldi. Kimileri için negatif gözüken yönleri olabilir ama benim için şuan baktığımda pozitifti. Tabi oman aşırı negatif görüyordum 🤣.Ben kısaca yazıyorum, merak ettiklerinizi sorabilirsiniz çekinmeden. Pazartesi günü 41+1 olması sebebiyle hastaneye yatışım yapıldı. Normalde tam 41 de gelmemi söylemişti doktor ben bir gün daha vermek istedim bebeğime ama o gün de kendisi gelmek istemeyince daha fazla risk almak istemedim. O gün 13 civarı fitil şeklinde suni sancı verildi. Saat 18 de sancılarım başladı. İlk başta aralıkları uzun da olsa beni biraz afallattı kalçalarıma bacaklarıma bile vuran ağrı olacağını bilmiyoedum ama bir süre sonra nefes teknikleri ve hareketle bunlsrı daha iyi yönetebildim. Açıklığım biraz yavaş ilerledi. Tam saatlerini hatırlamıyorum açıkcası uykusuzluk falan etkiledi biraz çünkü hangi saatte nr kadar açılmam oldu diye takip edemedim. Salı günü öğlen civarı sancılarım bayağı arttı açıklığım da 6 cm olmuş. O andan itibaren sancılae biraz zorlayıcıydı açıkcası. Ama nst dışında hiç yatmadım diyebilirim. Çok aktif hareket etmesem de en kötü dört ayak pozisyonunda önümde yastıklara omzumu verip kendimi gevşetmeye çalışarak karşılsdım sancıları. Zaten bence işin en zor yönü nst sırasındaydı, benim için dümdüz hareket etmeden sancıları karşılamak ve nefesini yönetmek çok zordu. Şükür ki sürekli nst değildim 2 saate falan bir taktılar nst ye ama bile zorladı beni. 6 cm den sonrası benim için biraz zorlaştı. Sancıların yarısında nefesimi kontrol edip acıya odaklanmasam da kalan yarısında biraz sesim çıktı 🙊 doğumhaneye giderken boğazım inmişti zaten 😅. Sonra o akşam açıklığım 9 vm olunca doğumhaneye alındım ama ebe hanım biraz yavaş ilerlicek givi deyince eşimi de aldılar ve birlikte hareket yaptık çömelme kalçayı sallama gibi. Açılmam tam olduktan sonra biraz da bebeğin kanala inmesi için damar yolu ilaç taktılar o zamandan sonra sancılar çok yükseldi ve ben hörekeye oturdum aşağı doğru iyice yönelmesi için. Bir süre daha öyle kalınca hadi.doğum sandalyesine dedi ebem sonunda. Eşimi çıkardılar. Doğumum da biraz yavaş ilerledi çünkü böbrek stentim olduğu için karnıma en ufak bir baskı uygulamaları yasakmış ve bebişimin kafası da büyüktü 😅 ilk başta ıkınırken bağırdım ve ebem nazikçe bağırmsdığında daha güzel ıkınıyorsun aslında biraz denesene dedi. Zaten süreci bayağı bana bıraktı ıkınma hissin gelince ıkın yoksa ıkınma dinlen dedi ve ben tamamen vücuduma göre hareket ettim. Sizin de aklınızds bulunsun kızlsr gerçekten sessiz veya düşük seslerle ıkınınca daha hızlı bebeğin ilerlediğini hissediyorsunuz. Ve sonra önce kafasının 3te biri çıktı dediği an benim ıkınma hissim sürekli oldu. Kafasının kalanı da çıkması yine biraz uzun sütdü ama kafası çıktığı an vücudu da kayıp geldi. Hemen karnımın üstünr koydular ten tene temas yaptık, kordonunu da biraz geç kestiler kan akışı sağlansın diye. O an öyle güzel bir andı ki kızlar anlatamam. Çektiğim 2 günlük sancı sanki bir anda uçtu gitti. Sonra tabi alıp yanımda giydirdiler muayene ettiler hiç götürmediler yanımdan bebeğin eşi çıksrken dikişlerim falan atılırken hrp oğlumu izledim. Ebemle sohbet ettim çok tatlı bir hanımefendiydi, sürekli bana çok güzel yönetiyorsun çok iyisin diye teselli motivasyon verdi. Çarşamba günü 12.38 de oğlum kucağımdaydı işte 😊. Sonra eşimi aldılsr üzerimi giyinmeme yardım edip doğum yaptığım odaya. İlk 2 saat kadar bir zamanımızı çekirdek ailemizle geçirdik çok güzeldi elhamdülillah.Rabbim evlat haberi bekleyen annelerin en kısa zamanda güzel haberler almasını nasip etsin ve bütün hamilelere de sağlıkla kolaylıkla bebeklerine kavuşmalarını nasip etsin 🧡