Canım benim… Sana kocaman sarılıyorum… insanın isin icinde olup kendisine derman bulamaması çaresiz bir sekilde belki bir umut diyerek bir seyler denemesi devamli yeni bir araştırma sürecine girmesi ve en önemlisi de surecin nasil ilerleyecegini bilmesi ne demek cok iyi bilirim. Ben bu yuzden keske hicbir sey bilmeseydim diye ağlardım… benzer yollardan ben de geçtim benim ilk bebegime anomali tanısı konmuştu 7 doktor gezdim hep bi umut kırıntısı aradım yaşasa dahi sürecleri bildiğim icin icim parçalanıyordu seni cok iyi anlayabiliyorum bu yuzden… Dilerim ki Rabbim Şafi ismi ile sana da bebeğine de sifa versin, yüreğine İnşirah ferahlığı gelsin. Allah göstermesin ama bak sana ne anlatacağım. Ben ilk bebegimi kaybettiğimde dogumhanedeyken benden sonra üçüz gebelik biri acil sezaryene geldi. O bebislerin kuvezde yukari çıktığını gördüm. Sonra bir arkadaşımın sayesinde ogrendim ki yaşamışlar 🥹 ki ücüz olduklari icin o kadar minyon, küçüklerdi ki… Gecen de sosyal medyada gördüm 23 haftalik bebek mucizesi diye, bir premature sayfa paylaşmış… Allah o canı sana nasip ettiyse bir sekilde tutunacak hayata. Ama öncesinde o canın annesine manevi olarak ihtiyacı var, sen ağladığında o da hisseder üzülür… dilerim ki degerlerin toparlar, dilerim ki vakti zamanında sağlıkla kolaylıkla bebegini kucagina alırsın… dualarim seninle 🫂🙏❤️