Kızlarrr happy mom’un panikatak anası doğurdu. Acaba ben de bir gün buraya bu yazıyı yazar mıyım o günler gelir mi ki diyordum. İlk gebeliğimdi gurbetteydim kaygılarım korkularım vardı. Salı günü yani dün kontrolüm vardı. Ne sancım vardı ne ağrım kendimi hiç doğuracak gibi hissetmiyordum. Doktorum çatı muayenesi istedi. Öğlen 12de muayeneden eve geldik. Çatı muayenesi yapıldığı için hafif ağrım vardı. Eşim beni bırakıp işe gitti. Hadi dedim biraz dinleneyim ağrım geçince evi süpürürüm çamaşırları katlarım. (Yarın yani çarşamba günü de annem gelicekti memleketten) Neyse ben yatarken regl ağrısı gibi bir ağrıya çevirdi benim ağrı 14.30’da. Derken ilk sancı gibi hissiyatını 15.30’da hissettim. Bu sefer farklıydı. Doğuracağınızı nasıl anlıyorsunuz falan diye yazı açmıştım burada gerçekten anlaşılıyormuş 😂 Gebe okuluna gittiğimde ordaki ebe hemen ilk sancıda gelmememi söylemişti. Eşimi de hemen çağırmadım. 17.30’da artık eşime gel dedim. Eşim 18’de evdeydi. Sancılarım ilk önce 15 dakikada bir başladı sonra 10 dakikada bire sonra 5 dakikada bire düştü. 3 dakikada bire düştüğünde saat 9 gibiydi sanırım artık orada telefona bakacak halim yoktu. Acile gittiğimizde 8 cm açıklık dediler hem çok şaşırdım hem de çok sevindim çünkü onca çektiğim acıya rağmen 3-4 cm olup bekleyecek olsam çok üzülecektim. Evden çıkarken bacaklarıma felaket bir titreme girdi. Beni hemen doğumhaneye çıkardılar. Suyumu orda ebe patlattı. Sancı gelince ıkınmamı söylediler. Belki 1 saat falan orada sancıları ıkınarak karşılamışımdır saati görüyordum ama ne kadar süre geçti bilemiyorum. Saate baktığımda 10 buçuk civarıydı yani 22.30. Kendi kendime Allah’ım nolur gece 1’den önce bitsin bu çile diye dua ettim. Daha sonra güçlü güçlü ıkınırken ebem içeri girdi başka bir ebeye çağırdı hadi gel dedi. Bebeğin şimdi gelicek sakin ol bitti dedi. Yatağın ayak kısmını alıp malzemeleri hazırladılar. Ikın dedi ıkındım nefes al dedi aldım. Ne söylediyse elimden geldiğince yapmaya çalıştım. Ikınmadığımda sancı nefes bile aldırmıyordu. Ikınınca en azından rahatlıyordum. Hemen üç dört ıkınmayla bebeğim çıktı zaten. Saat gece 11’e 5 vardı. 22.55’te kızımın sesini duydum rabbime çok şükür. Bu arada doğumdan yarım saat sonra falan hâlâ bedenimin ve bacaklarımın titremesini durduramamıştım gayet normal dediler. Kimsemiz olmadığı için gurbette eşim geldi refakatçim olarak. Şimdi sabah ezanı okunuyor, kızım da yanımda uyuyor. Ara ara sıçrayarak uyanıyor ağlıyor. Karnımdayken de geceleri ara ara tekmelerdi böyle. Rabbim herkese kolaylıkla kucağına almayı nasip etsin. Allah kimseleri süründürmesin. Kimseyi evladıyla sınamasın. Dert verip derman aratmasın. Kalanlara başarılar hepinizi öpüyorum maşallah demeyi unutmayın 😘🤍🧿