Kızlar, 39 haftalık pozitif doğum hikâyemi anlatıyorum. 🤍👶🏻
Öncelikle 38. haftada ev taşıdım. İndirip kaldırmalar, sürekli hareket halinde olmalar derken doğum yine de başlamadı. 😅 39. haftada ise sürekli sancılarım olmaya başladı. Hamilelikte yapılan, doğumu başlatmaya yardımcı olduğu söylenen danslardan da bir iki kez yaptım.
Doğumdan iki gün önce, pazartesi sabahı uyandığımda karnımda ağrı vardı. Sıcak bir duş aldım ve doğumun başladığını düşündüm. Sancılarım önce yarım saatte bir gelip gidiyordu. Daha sonra giderek sıklaştı ve 20 dakikaya düştü. Ben de acile gittim.
NST’ye bağladılar ama NST’de sancılarım düzgün çıkmıyordu. Doktor alttan muayene etti ve açılmam olmadığını söyledi. Ben de eve döndüm.
Fakat hastaneden çıkmamla birlikte sancılarım bir anda inanılmaz şekilde sıklaştı. Ağlamaya başladım, kendimi yere atacak kadar şiddetli sancılarım vardı. Meğer bebeğimin başı doğum kanalında ilerlemiş ve doğum çok yaklaşmış. 🥹
Akşam saat 5 gibi tekrar acile girdim ve “Bu şekilde eve gidemem, ağrılarım çok fazla” dedim. Tekrar NST’ye bağladılar. Sancım 80’lere çıkıyordu ve ben artık duramıyor, ağlıyordum. Hemen alttan muayene ettiler ve 8 cm açıklık olduğunu söylediler. Direkt doğumhaneye götürdüler.
Saat 5’te doğumhaneye girdim. Yaklaşık 40-50 dakika sancı çektikten sonra saat 6’da kızımı kucağıma aldım. 🥹🤍 Kesisiz, normal bir doğum yaptım.
Doğum sırasında sürekli dua ettim. “Ya Allah, Ya Vedud” diye zikrettim, Fatiha Suresi okudum. Her sancı geldiğinde dua etmeye çalıştım. Gerçekten Allah’ın insana o anda yardım ettiğini hissettim. Acıyı düşündüğümden daha az hissettim.
Şu anda sadece çok az kanamam var. Doğum sırasında çok küçük bir yırtılma olmuş, bir dikiş atıldı. Onun dışında hiçbir sıkıntım yok. Taburcu oldum ve şu an evimdeyim. 🤍
Allah hepinizi bir sancıda kurtarsın, sağlıkla bebeklerinizi kucağınıza almayı nasip etsin. 🙏🏻❤️