Parsology Kızım 5 aylık ve hâlâ aynı, kucakta olmadığı her an deliler gibi ağlıyor. Geceleri de gündüzleri de uyutmakta zorlanıyorum, uykusu inanılmaz hafif en ufak sese uyanıyor. Emziremiyorum sağımla besliyorum, bazen sağım bile yaptırmıyor. Bazen sabrımı öyle sınıyor ki sinir krizi geçirmemek için zor tutuyorum kendimi. Desteksiz büyütüyorum bu arada ailelerimize uzağız, telefonu elime alıp saate bakamadığım oluyor, su içmek, kahvaltı yapmak falan lüks gibi geliyor. Durduk yere ağlamaları ne zaman bitecek bilmiyorum tek bildiğim şey gerçekten çok yorgunum